Davacı vekili, evlilik birliği içerisinde edinilen ve davalı adına kaydedilen 01 RM 188 plakalı aracın bedelinin tamamının vekil edeni tarafından karşılandığını, davalının katkısının bulunmadığını açıklayarak, vekil edeninin hakkı olan 6.000,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 14.6.2011 tarihinde harcını yatırmak suretiyle ıslah dilekçesi sunarak alacak miktarını 2.250 TL daha artırıp toplam 8.250,00 TL'nin faiziyle tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, vekil edeninin Devlet memuru olduğunu, 6 yıl boyunca biriktirdiği paralar ile dava konusu aracı satın aldığını, davacının hakkı ve katkısı bulunmadığını açıklayarak davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu 01 RM 188 plakalı araçta davacının artık değere katılma alacağının bulunduğunun kabulü ile aracın karar tarihindeki değeri olan 8.250,00 TL'nin ½'si olan 4.125,00 TL'nin karar tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi üzerine; hükmün miktar itibariyle kabul edilmeyen kısmına ilişkin bölümü davacı vekili, kabule ilişkin bölümü ile avukatlık ücreti ve yargılama giderlerine ilişkin bölümleri yönünden ise davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar 08.08.2002 tarihinde evlenmişler, 18.07.2005 tarihinde açılan boşanma davasının kabulle sonuçlanmasıyla 29.04.2008 tarihinde kesinleşen hükümle boşanmışlardır. Eşler arasında boşanma davasının açıldığı tarihte mal rejimi sona ermiştir (TMK.nun 225/son). Başka mal rejimi seçilmediğinden; 01.01.2002 tarihinden mal rejiminin sona erdiği 18.07.2005 tarihine kadar edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (TMK.nun 202, 225/2 ve 4722 s. Yürürlük K.m 10/1.m).
Dava konusu 01 RM 188 plakalı 1995 model araç üçüncü kişiden satın alınmak suretiyle 10.5.2004 tarihinde davalı ... adına tescil edilmiştir.eklenecek değerlerden (TMK.nun 229.m) ve denkleştirmeden (TMK.nun 230.m) elde edilen miktarlar da dahil olmak üzere davalının edinilmiş malı olan aracın değerinden bu mala ilişkin varsa borçlar çıkarıldıktan sonra kalan artık değerin (TMK.nun 231.m) yarısı üzerinden (TMK.nun 236/1.m) tarafların katılma alacakları bulunmaktadır.
Davacı tarafından, aracın kişisel malı olduğu iddia ve ispat edilmediğinden az yukarıda belirtilen kanun hükümleri gereğince araç değerinin yarıdan fazlasını talep edemez.
Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edildiğine, dava konusu aracın evlilik birliği içinde 10.05.2004 tarihinde satış suretiyle davalı adına edinildiğine, mahallinde keşif icrasıyla, yasal edinilmiş mallara katılma rejimine tabi bulunan uyuşmazlık konusu aracın hükme esas alınan değeri usule uygun ve denetime elverişli bulunan bilirkişi raporuyla belirlendiğine, davacının katılma alacağı hesaplanarak hükmedilmiş bulunduğuna ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı vekilinin kabul edilmeyen miktara yönelik temyiz itirazlarının,
davalı vekilinin ise aşağıdaki hususlar dışında kalan temyiz itirazlarının reddi ile hükmün usul ve yasaya uygun bulunan hükmün kabule ilişkin bölümünün ONANMASINA,
Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; davacı dava konusu aracın bedelinin tümünü ödediğini ileri sürerek bilirkişi tarafından tespit edilen araç değerinin tamamı olan 8.250 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir. Dava TMK.nun 236/1 maddesi uyarınca katılma alacağı isteğine ilişkin olup, yöntemine uygun bir biçimde belirlenen toplam değerin yarıdan fazlasına hükmedilemez.
Ne var ki davacı dava dilekçesi ile 6000 TL'nin, daha sonra sunduğu ve 14.06.2011 tarihinde harcını yatırdığı ıslah dilekçesi ile bedeli 2250 TL daha artırarak toplam 8.250,00 TL'nin davalıdan alınmasını istemiştir. Mahkemece hüküm altına alınan bölüm, harcı tamamlanmış toplam bedelin yarısı oranındaki kısmı olmasına rağmen davanın kabulüne denilmiş olması doğru değildir.
Diğer bir deyişle, mahkemece davacının talebi, kısmen kabul edilerek, talep ettiği miktarın yarısına hükmedildiği halde, kabul edilmeyen bölüm bakımından da davanın reddine karar verilmesi gerekirken olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru görülmemiştir.
Bundan ayrı, davanın kısmen kabul, kısmen reddi halinde, kabul edilen miktar üzerinden davacı, reddedilen miktar üzerinden davalı yararına avukatlık ücreti tayini ile kabul red oranına göre tarafların eşit olarak yargılama giderlerinden sorumlu tutulması gerekirken davacı tarafından yapılan yargılama masraflarının tamamının davalıdan alınmasına karar verilmiş olması da isabetsizdir.
Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle ve 6100 sayılı HMK.nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi hükmü uyarınca BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 61,50 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 183,52 TL'nin temyiz eden davacı ve davalıdan ayrı ayrı alınmasına, 28.5.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.