Davacı ... vekili boşanma davası ile birlikte tarafların 1990 yılında evlendiğini evlilik birliği içinde 01.01.2002 tarihinden önce edinilen ev eşyaları ile bu tarihten önce bir kısım ödemesi yapılan ve davalı adına kayıtlı bulunan 389 ada 37 parsel 6 nolu bağımsız bölüme davacının çalışarak katkıda bulunduğunu açıklayarak taşınmaz için 1.000 TL ve eşyalar için 200 TL katkı payı ile 01.01.2002 tarihinden sonra edinilen ev eşyaları için 200 TL katılma alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 16.06.2011 tarihli dilekçesiyle 2002 yılından önce edinilen eşyalar için 1.125 TL, 2002 yılından sonra edinilen eşyalar için 1.430 TL ve taşınmaz için 24.329 TL olarak talebini ıslah etmiştir.
Davalı vekili, taşınmazın evlilik birliği kurulmadan önce üye olunan kooperatif yoluyla edinildiğini, ödemelerin davalının çalışması ve babasının yardımı ile gerçekleştirildiğini, ev de bulunan eşyaların ise davalının evden ayrılması nedeniyle davalının kullanımında olduğunu bildirmiş ve davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, 01.01.2002 tarihi sonrasında edinilen ev eşyaları için 1.125,00 TL katılma alacağı ve bu tarihten önce edinilen ev eşyaları için 1.530,00 TL katkı payı alacağı ile 24.329,50 TL katkı payı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesi; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar, 03.02.1990 tarihinde evlenmişler, 08.03.2007 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün 29.11.2010 tarihinde kesinleşmesi üzerine boşanmışlardır. Eşler arasındaki mal rejimi TMK'nun 225/son maddesi gereğince boşanma davasının açıldığı tarihte sona ermiştir.
Bu durum karşısında evlilik tarihinden 4721 sayılı TMK'nun yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihine kadar 743 sayılı TKM'nin 170. maddesi uyarınca eşler arasında mal ayrılığı rejimi, 01.01.2002 tarihinden boşanma davasının açıldığı 08.03.2007 tarihine kadar 4722 sayılı Kanunun 10. maddesi gereğince, eşler başka bir mal rejimini seçtiklerini ileri sürmediklerinden TMK'nun 202. maddesine göre edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir.
Dava konusu 389 ada 37 parsel 6 nolu bağımsız bölüm 21.02.1992 tarihinde davalı adına tescil edilmiştir. Davacı dosya kapsamına göre evlilik tarihinden boşanma dava tarihine kadar belediye zabıta memuru olarak çalışmakta olup düzenli bir geliri bulunmaktadır.
Düzenli bir geliri bulunan davacının 01.01.2002 tarihinden önce taşınmaz için yapılan ödemeler ve alınan ev eşyaları için katkısının ve 2002 yılından sonra alınan ev eşyalarının kişisel mal ile edinildiği davalı tarafından ispatlanmadığından TMK'nun 222/3. maddesine göre edinilmiş maldan kaynaklanan katılma alacağının bulunduğunun kabulü doğrudur.
Her ne kadar dava konusu eşyalar davacının zilyetliğinde bulunuyor ise de, kime ait olduğu hususunda taraflar arasında bir uyuşmazlık olmadığı gibi TMK'nun 222/2. maddesi uyarınca tarafların paylı mülkiyetinde bulunmakta olup, davalı mülkiyet hakkına dayanarak aynı Yasanın 683/2. maddesine göre davacıya karşı istihkak veya meni müdahale davası açabileceğinden davacı lehine alacak hakkına hükmedilmesi Usul ve Yasaya uygun olduğundan davalı vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ilen hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4.
(HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 400,75 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1.442,57 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına, 06.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.