Davacı ... . vekili, evlilik içinde alınan ve davalı adına tescil edilen 101 ada 12 parsel sayılı taşınmazın davacı tarafından satın alındığını açıklayarak taşınmazın mahkemece belirlenecek değerinin davalıdan tahsilini istemiş, 01.07.2011 tarihli dilekçesi ile talebini 70.000 TL olarak Islah etmiştir.
Davalı ... Kırbuğa duruşmalara gelmediği gibi bir cevap da vermemiştir.
Mahkemece; davanın kabulü ile davacının katkı alacağı olarak belirlenen 70 000 TL'nin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar 08.05.1986 tarihinde evlenmişler, dosyada bulunan tercüme evrakına göre Tempelhof -Kreuzberg Yerel Aile Mahkemesi'nin 17.03.2008 tarih ve 170 F 4014/ 06 Esas numaralı dosyasında verilen karara göre boşanmış ve yabancı mahkeme kararı 30.05.2008 tarihinde kesinleşmiştir.
Ancak; yabancı mahkemelerden hukuk davalarına ilişkin olarak verilmiş ve o devlet kanunlarına göre kesinleşmiş bulunan kararların Türkiye’de icra olunabilmesi yetkili Türk Mahkemesi tarafından tenfiz kararı verilmesine bağlıdır (5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkındaki Kanun m.50).
Bundan ayrı yabancı mahkeme ilamının kesin delil veya kesin hüküm olarak kabul edilebilmesi için, yabancı ilamın tenfiz koşullarını taşıdığının mahkemece tespiti gerekir (5718 s. MÖHUK. m.58). Tenfiz kararı sadece yenilik doğurucu (usuli) bir hükümdür. Türk Hukukuna göre, yabancı bir mahkeme hükmünün tenfiz edilebilmesi için, bu mahkeme hükmünün verildiği ülke hukukuna göre kesin ve icra edilebilir olması şarttır.
Ancak, yabancı mahkeme hükmü Türkiye’de icra edilebilirlik gücüne sadece ve münhasıran Türk Hukuku'na göre verilen bir tenfiz kararıyla sahip olabilir.
Her ne kadar Almanya Tempelhof -Kreuzberg Yerel Aile Mahkemesi'nin verdiği boşanma kararı 30.05.2008 tarihinde kesinleşmiş ve verildiği ülkede kesin delil ve kesin hüküm olarak kabulü sonucunu doğurabilmekte ise de, kararın Türkiye’de uygulanabilmesi ancak, bir tenfiz kararı verilmesi halinde mümkün olabilecektir (MÖHUK. m.50).
Ne var ki, gelen aile nüfus kaydına göre ortada tenfiz edilmiş bir karar bulunmadığı gibi taraflarca bu amaçla açılmış derdest dosya bulunduğu da iddia edilmemiştir. Türk Hukuku bakımından taraflar halen evlidir. Bu husus, eldeki davanın görülebilmesinin ön koşulunu oluşturmaktadır. Çünkü, taraflar Türk vatandaşıdırlar. Bu sebeple mahkemece, davanın görülebilirlik ön koşulu olan tanıma veya tenfiz davası olmadığı, tarafların Türk Hukuku bakımından halen evli oldukları dikkate alınarak davanın esasına girilmeksizin bu yönden reddine karar verilmesi gerekirken bu husus gözden kaçırılarak işin esası ile ilgili yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru olmamıştır.
Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve yasaya aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı ...nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 388/4. , HMK m.297/ç) ve 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire İlamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve istek halinde 1.040,00 TL peşin harcın temyiz eden davalıya iadesine 27.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.