Davacı, davalıların yakın mirasbırakanı (davacının kardeşi) ...'in dava konusu 339, 347 ve 415 parsel sayılı taşınmazlardaki kök mirasbırakanları annelerinden intikal eden miras paylarının tamamını 30.11.1989 tarihli adi yazılı sözleşme ile kendisine sattığını açıklayarak, nizalı taşınmazlarda mirasbırakanları ...'ten davalılara intikal eden paylarının iptali ile adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalılar vekili, davacının dayandığı 30.11.1989 tarihli adi yazılı sözleşme altındaki imzanın vekil edenlerinin mirasbırakanı ...'e ait olmadığını, uyuşmazlık konusu taşınmazlardaki paylara karşılık davacının herhangi bir ödemede bulunmadığını, sözleşmenin hukuken geçersiz olduğunu açıklayarak davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, ispat edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne; 339, 347 ve 415 sayılı parsellerdeki davalılar mirasbırakanı ...'ten davalılara intikal edecek olan payların iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiştir. Hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından, davacı ve davalıların yakın mirasbırakanı ...'in ortak mirasbıkanı olan anneleri ...'in ölüm ve davacının dayandığı adi yazılı sözleşmenin düzenlenme tarihi itibari ile yürürlükte bulunan 743 sayılı Türk Kanuni Medenisi'nin 612. maddesi uyarınca bir mirasçının kendi miras payını diğer bir mirasçıya adi yazılı belge ile devredebileceğine, davalıların yakın mirasbırakanı ...'in 30.11.1989 tarihli "satış sözleşmesi" başlıklı adi yazılı belge ile dava konusu taşınmazlardaki ortak mirasbırakanları annelerinden intikal eden miras paylarını davacıya sattığına,
anılan sözleşmede satış bedelinin tamamen ve nakten alındığı ve taşınmazlardaki zilyetliğin davacıya devredildiği açıklamasının bulunduğuna, Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Başkanlığının 20.05.2011 tarih 3307 sayılı raporu ile sözleşme altındaki imzanın ...'in el ürünü olduğunun belirlendiğine, bu şekilde davacının dayandığı 30.11.1989 tarihli sözleşmenin hukuken geçerli bulunduğuna göre, davalılar vekilinin aşağıda belirtilen husus dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Dosya arasında bulunan mirasçılık belgelerinin incelenmesinde, tarafların kök mirasbırakanı ...'in 19.10.1989, ...'nin eşi ...'in 31.12.1990 ve davalıların yakın mirasbırakanı ...'in ise 14.12.2006 tarihinde vefat ettiği görülmüştür. ...'e ait Manavgat Sulh Hukuk Mahkemesinin 1990/95-382 sayılı mirasçılık belgesinden anlaşıldığı üzere, mirasbırakanın vefatı ile dava konusu taşınmazların 64/256 payı ...'e intikal etmiştir. Davalıların yakın murisi ...
19.10.1989 tarihli sözleşme ile nizalı taşınmazlarda sadece annesinden kendisine miras yoluyla intikal eden payları davacıya satış yoluyla temlik etmiştir. Zaten, sözleşme tarihi itibari ile de ...'in sağ olduğu ortadadır.
Bu bakımdan, nizalı taşınmazlarda sadece ...'ten davalıların yakın mirasbırakanı ...'e miras yoluyla intikal eden payların davacıya devredildiği gözetilerek sadece bu paylar bakımından iptale karar verilmesi gerekirken, temlik edilmediği halde ...'in 31.12.1990 tarihinde vefatı sonrasında ...'e intikal eden payları da kapsar şekilde iptal ve tescile karar verilmesi doğru olmamıştır.
Davalılar vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklandığı üzere yerinde olduğundan kabulü ile yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 1.075,40 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalılara iadesine 02.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.