Davacı (alacaklı) vekili, ... . İcra Müdürlüğü’nün 2010/4032 sayılı takip dosyasında yapılan 07.10.2010 günlü hacizle ilgili davalı üçüncü kişi şirketin istihkak iddiasında bulunduğunu, ancak aynı yerde yapılan 01.09.2010 günlü hacizde borçlu şirket yetkilisinin hazır bulunduğunu ve borçluya ait belgelerin ele geçtiğini, üçüncü kişi ve borçlu şirketler arasında organik bağ bulunduğunu belirterek davanın kabulü ile istihkak iddiasının reddine ve tazminata karar verilmesini istemiştir.
Davalı (üçüncü kişi) vekili, dava konusu mahcuzların tamamının üçüncü kişi şirkete ait olduğunu belirterek davanın reddine ve tazminata karar verilmesi gerektiğini savunmuştur. (... yetkili)
Davalı (borçlu şirket), usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara katılmadığı gibi cevap da vermemiştir.
Mahkemece toplanan delillere göre: “dava konusu hacizde mağaza yöneticisi olan ... ’ın işyerini 01.07.2009’da devraldıkları yönünde beyanda bulunduğu, aynı yerde yapılan önceki tarihli hacizde borçlu şirket yetkilisinin hazır bulunarak işyerinin üçüncü kişiye ait olduğunu belirttiği, ancak bu sırada borçluya ait belgelerin ele geçtiği, dava konusu hacizde İİK’nun 99. maddesinin uygulanmasına yönelik şikayet başvurusunun kabulü ile İcra Müdürlüğü işleminin iptaline yönelik kesin hüküm bulunduğu, üçüncü kişi ve borçlu şirketler arasında ortakları itibarı ile ve aynı alanda faaliyet göstermeleri nedeni ile organik bağ tespit edildiği,
mahcuzların borçluya ait olduğunun kabulü gerektiği“ gerekçesi ile davanın kabulü ile istihkak iddiasının reddine karar verilmiş; hüküm, davalı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, alacaklı tarafından İİK’nun 99. maddesi uyarınca “istihkak iddiasının reddi” davası olarak açılmıştır.
İstihkak davalarında mülkiyetin tespitine yönelik karar verilemeyeceği dikkate alınmadan hüküm bölümünde mahcuzların borçluya ait olduğunun belirlenmesi mahallinde her zaman düzeltilmesi mümkün maddi hata niteliğinde görülerek bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, Mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı üçüncü kişi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 24,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 590,50 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 10.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.