Davacılar vekili, dava dilekçesinde ada ve parselleri yazılı taşınmazların maliki- vekil edenlerinin mirasbırakanı 1896 doğumlu S.. ve E.. kızı D.. P..’nun 1968 yılında öldüğünü, bir kısım mirasçının mirası Selanik Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 8520/2012 Karar numaralı kararıyla reddettiğini, mirası red beyanları nazara alınarak düzenlenecek mirasçılık belgesinin taraflarına verilmesini istemiştir.
Davalı Hazine vekili, ada ve parsel numaraları cevap dilekçesinde yazılı taşınmazların D.. P.. adına kayıtlı iken hükmen Hazine adına tescil edilerek, bir kısmının ihale ile satılmış olduğunu, ancak kayıt malikinin baba adının A.. veya N.. olarak belirtildiğini, mirasçılık belgesi talep edilenle farklı kişiler olduğunu açıklayarak, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, mirasbırakanın miras meselesinin 128 pay kabulüyle, 120 payının P.. P.., 4 payının D.. P.. ve 4 payının ise S.. A.. P..’a aidiyetine karar verilmiştir. Hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Miras, mirasbırakanın ölümüyle açılır. (TMK. m. 575) Mirasçılık ve mirasın geçişi mirasbırakanın ölüm tarihinde yürürlükte olan hükümlere göre belirlenir. Miras ölenin milli hukukuna tabidir ve Türkiye'de bulunan taşınmaz mallar bakımından Türk Hukuku uygulanır (MÖHUK. 20.madde).
Dosya arasında mevcut çeviri nüfus kayıtları ve belgelere göre; S.. ve E.. kızı Y.. uyruklu D.. P..’nun 1968 yılında, çocuklarından V..’un 13.12.1990 tarihinde, D..’un ise 28.1.1981 tarihinde öldüğü anlaşılmıştır. D..’un ölümüyle eşi 13.4.2009 tarihinde ölen A.. ve çocukları P.. ve F.. kalmış; F..’un da 30.9.2007 de ölümüyle eşi P.. ve çocukları D.. ve S..-A.. kalmıştır.
Davacı taraf, Selanik Asliye Hukuk Mahkemesi'nin vasiyetnameler veraset red bölümünün 24.1.2008 tarih ve 131, 132 ve 133 sayılı ilamlarıyla P.., D.. ve S..-A..’nın, 22.5.2008 tarih numaralı ilamıyla A..’nın D.. oğlu F..’un mirasını reddettiklerini, Selanik Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 8520/2012 Karar ve 1296/2012 dilekçe teslim numaralı ilamıyla da davacı P..’a ait miras payının tespit edildiğini açıklayarak, red beyanlarının gözönüne alınarak mirasçılar ve paylarının belirlenmesini istemiştir.
Bilindiği üzere, 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanunun 50.vd.maddelerinde yabancı mahkeme kararlarının tenfizi ve tanınması düzenlenmiş bulunmaktadır. Yabancı mahkemeler tarafından verilmiş ve o devlet kanunlarınca kesinleşmiş bulunan ilamların Türkiye’de icra olunabilmesi için Türk Mahkemesi tarafından tenfiz kararı verilmesi gerekir. Yabancı mahkeme ilamının kesin delil veya kesin hüküm olarak kabul edilebilmesi ise yabancı mahkeme ilamının tenfiz şartlarını taşıdığının mahkemece tespitine bağlıdır. (MÖHUK 58.m) . Somut olayda Selanik Asliye Hukuk Mahkemesi'nin yukarıda belirtilen kararlarının tenfizi için davacı tarafa süre ve imkan verilmesi gerekirken, bu husus ikmal edilmeden hüküm kurulması doğru değildir.
Bundan ayrı, davanın mirası reddeden ve davada yer almayan mirasçılara da yöneltilmek suretiyle taraf teşkilinin sağlanması gerekir. Taraf teşkili sağlanmadan ve eksik incelemeyle hüküm kurulması isabetsizdir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasa hükümlerine uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nun geçici 3.maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/III-2. bendi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 05.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.