Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2014/19214 K.2015/21151

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Alacaklı vekili, İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; borçlu aleyhine başlatılan ilama dayalı takipte, yapılan haciz üzerine 3. şahıs E. Asfalt Maden İnş. Nak. ve San. Tic. A.Ş tarafından istihkak davası açıldığını, istihkak davasının reddedildiğini, ret kararının Yargıtay'ca onanmasına karar verildiğini, bu durum sonucu 3. şahıs E. Asfalt Mad. İnş. Nak. Tic. A.Ş.'nin, dosya borcundan Bayındır İnş. A.Ş. ile birlikte sorumlu olduğunun sabit hale geldiğini, icra Müdürlüğü'nden 3.şahıs E. Asfalt Mad. İnş. Nak. San. ve Tic.A.Ş.'nin banka hesapları ile bankada bulunan menkul mallarının haczi için talepte bulunduklarını ancak İcra Müdürlüğü'nce talebin reddedildiğini beyanla İcra Müdürlüğü'nün ret kararının kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, istihkak davasına ilişkin ilam içeriğine göre borçlu ile arasındaki işyeri devir ilişkisi kesinleşen 3.şahsın menkullerinin ve bankalardaki mevduatlarının haczedilebileceği gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verilmiş, hüküm, 3. kişi vekilince temyiz edilmiştir.

Alacaklı tarafça, istihkak iddia eden 3. kişinin açtığı davada verilen hükmün gerekçesine dayanılarak 3. kişinin bankalardaki menkulleri ve banka hesapları hakkında haciz talebinde bulunulduğu, talebin İcra Müdürlüğü'nce reddedildiği görülmektedir. Hakkında haciz talebi bulunan 3. kişi E. Asfalt Maden İnş. Nak. ve San. Tic. A.Ş, takip borçlusu değildir. Mahkemece, 3. kişinin dosya borçlusu olarak görülerek banka şubelerindeki menkullerinin haczine karar verilmesi doğru olmamıştır. Açıklanan nedenle, İcra Müdürlüğü'nün 3. kişi hakkındaki haciz talebinin reddi işlemi yerinde olup Mahkemece şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

.//..