Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2014/23909 K.2016/9502

... ile ... ve ... ve müşterekleri aralarındaki muhdesatın tespiti davasının kabulüne dair ... 8. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 30.05.2014 gün ve 221/232 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, tarafların paydaş olduğu 7136 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan tek katlı bina ile yedi adet muhtelif meyve ağacının davacıya ait olduğunu açıklayarak bu hususların tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Belediyesi vekili, dava konusu muhdesatta Belediyenin mülkiyet iddiasının bulunmadığını, ortaklığın giderilmesi davasında da aynı şekilde beyanda bulunduklarını, dolayısıyla Belediyeye husumet yöneltilmesinin doğru olmadığını belirterek davanın reddini savunmuş, diğer davalılar cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 7136 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 115 m2'lik ev ile üç adet narenciye, üç adet yenidünya ve bir adet nar ağacının davacıya aidiyetinin tespitine, 1331,91 TL bakiye harç ve 2.019,14 TL yargılama giderinin davalı ... Belediyesi dışındaki davalılardan müteselsilen alınmasına, 3.149,76 TL vekalet ücretinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı ... Belediyesi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ortaklığın giderilmesi davasına konu taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın davacı paydaş tarafından meydana getirildiğinin tespitine ilişkin muhdesatın tespiti davasıdır. Kural olarak; davanın açılmasına sebebiyet vermeyen davalı harç, yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulamaz. Davalı ..., taraflar arasında görülmekte olan ortaklığın giderilmesi davasına verdiği cevapta; taşınmaz üzerindeki muhdesatta hak taleplerinin bulunmadığını belirtmiştir.

Bu durumda davalı ... uyuşmazlık çıkartmadığından davalı Belediyenin dava açılmasına sebebiyet verdiğinden söz edilemez. O halde davalı Belediyenin hükmedilen vekalet ücretinden sorumlu tutulması doğru olmamıştır. Ne var ki; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden temyiz edilen hükmün buna ilişkin bölümünün HUMK'un 438/7 (HMK 370) maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.