Davacı-karşı davalı ... vekili, tarafların 2000 yılında evlendiklerini, müvekkilinin evlilik birliği içerisinde satın alınan 1116 ada 7 parsel ile ... plakalı otomobil üzerinde mal rejiminin tasfiyesinden kaynaklanan alacağı bulunduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere taraflar arasında uygun paylaşımın yapılmasına veya tazminine karar verilmesini istemiş, harcını yatırmak suretiyle verdiği 06.10.2011 tarihli ıslah dilekçesinde bilirkişi raporunda gösterilen tasfiye alacağının davalı taraftan alınmasını istemiştir.
Davalı karşı davacı ... vekili,asıl davanın yersiz açıldığını bildirerek davanın reddine karar verilmesini savunmuş, birleşen dava dosyasında,48147 ada 1 parsel üzerindeki 16 nolu daire ile içerisinde ev eşyalarından kaynaklanan toplam 12.000 TL tasfiye alacağının karşı taraftan alınmasına karar verilmesini istemiş, harcı yatırılmak suretiyle verilen ıslah dilekçesinde talep miktarını 132.000 TL.na yükseltmiştir.
Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, arsa üzerinden belirlenen 18.225 TL.ve araç üzerinden belirlenen 6.741,66 TL'nın ıslah tarihinden geçerli yasal faiziyle birlikte davalı-karşı davacı ...’dan alınmasına, birleşen davanın kısmen kabulü ile ...’daki 16 nolu daire üzerinden belirlenen 30.643,41 TL katılma alacağının 12.000 TL'nın dava tarihinden kalan bölümünün ıslah tarihinden geçerli yasal faiziyle birlikte davacı karşı davalı ...’den alınmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, duruşma istekli olarak davalı-karşı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar, 01.09.2000 tarihinde evlenmişler, 09.11.2006 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün kesinleşmesiyle 26.10.2009 tarihinde boşanmışlardır. Taraflar arasındaki mal rejimi boşanma davasının açıldığı 09.11.2006 tarihinde sona ermiştir.
Asıl davaya konu ...’de bulunan arsa niteliğindeki 1116 ada 7 parsel, 04.11.2003 tarihinde satın alınarak davalı karşı davacı ... adına tescil edilmiş, dava konusu otomobil de edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu dönemde satın alma yoluyla davalı koca adına kaydedilmiş, birleşen davaya konu 48147 ada 1 parsel üzerindeki 16 nolu bağımsız bölüm ise 18.03.2006 tarihinde satın alma yoluyla davacı-karşı davalı ... adına tescil edilmiş,12.02.2008 tarihinde dava dışı ...’e devredilmiştir.
Dosyadaki bilgi ve belgeler ile mahkeme kabulü dikkate alındığında asıl dava;katılma alacağı, birleşen dava ise; artık değere katılma alacağı isteğine ilişkindir.
Dosya kapsamına, dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine, mahkemece deliller toplanarak karar verildiğine ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmadığına, davacı-karşı davalı ... tarafından açılan davada uyuşmazlık konusu arsa ve otomobilin edinilmiş mallara katılma döneminde alınan edinilmiş mal niteliğinde bulunduğu, mahkemece bilirkişi raporları dikkate alınarak arsa ve aracın rayiç değeri üzerinden davacı-karşı davalı ...’nin katılma alacağı belirlendiğine, mahkemece yapılan bu belirlemede isabetsizlik bulunmadığına, birleşen davaya konu ...’daki 16 nolu bağımsız bölümün edinilmesine,
davacı-karşı davalı ...’in yakınları tarafından verilen toplam 10.508 TL. ve ziynet eşyalarının bozdurulmasından elde edilen 14.848 TL ile katkıda bulunduğu, davacı-karşı davalı ...’nin kişisel malvarlığıyla yaptığı katkının taşınmaz değeri içerisindeki oranı usulüne uygun olarak belirlenip kişisel malvarlığıyla kattığı değer kişisel malı olarak mahsup edildiğine, yine birleşen dava yönünden davacı-karşı davalı ...’nin kullandığı banka kredisinin evlilik birliği içerisinde yapılan toplam ödemeleri edinilmiş mal kabul edilerek bu değerin yarısı davalı-karşı davacı ...’ın katılma alacağına eklendiğine,
bilirkişi tarafından yapılan bu hesaplamada usule aykırı bir yön bulunmadığına, her ne kadar davalı-karşı davacı ... vekili, daire peşinatının babası tarafından gönderilen 30.000 TLile ödendiği, dairenin alınmasına babası tarafından gönderilen paranın değer artış payı olarak vekil edenin alacağına eklenmesi gerektiği ileri sürülmüş ise de, bahse konu paranın taşınmazın alınmasında kullanıldığı kanıtlanamadığına, birleşen dosyada faizin karar tarihinden başlatılması gerekirken dava ve ıslah tarihinin esas alınması doğru değil ise de temyiz edenin sıfatı ve aleyhe bozma yasağı nedeniyle bu husus bozma nedeni yapılamayacağına göre,
mahkemece yazılı gerekçelerle karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Davalı-karşı davacı ... vekilinin faize ilişkin temyiz itirazlarına gelince; katılma alacağı hesabında tasfiye tarihi; boşanma veya mal rejiminin sona erdiği tarih olmayıp, tasfiye veya katılma alacağına yönelik açılmış bulunan davanın karar tarihidir.(TMK'nun m. 232, 235/1.) Bu sebeple Mahkemece asıl dava yönünden eldeki davanın karar tarihi olan 01.10.2013 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde ıslah tarihi olan dava tarihinden itibaren faize hükmedilmiş olması da doğru değil ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,
hükmün 1.bendinin birici fıkrasındaki “…ıslah tarihi olan 06.01.2011 tarihinden …” ibaresinin “…karar tarihinden…” olarak düzeltilmesine, hükmün HMK'nun 370/2. fıkrası gereğince düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, ilamın niteliği dikkate alınarak hükmü temyiz eden lehine Avukatlık ücreti takdirine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 388/4.
(HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalı-karşı davacıya iadesine, 22.04.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
(Muhalif)