Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2016/18051 K.2020/2962

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı-karşı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı- karşı davalı, paydaşı olduğu 337 parsel sayılı taşınmazdaki tek katlı yapının kendisi tarafından inşa edildiğini, aralarında ortaklığın giderilmesi davası bulunduğunu ileri sürerek yapının kendisine ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı- karşı davacı, paydaşı olduğu taşınmazda bulunan ahır ile asıl dava konusu dışındaki diğer tek katlı yapının kendisi tarafından inşa edildiğini ileri sürerek aidiyetinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, asıl davanın kabulü ile "B" ile işaretli evin davacı-karşı davalıya ait olduğunun tespitine, birleştirilen davanın kısmen kabulü ile "A" ile işaretli yapıya yönelik açılan davanın reddine, "C" ile işaretli yapının davalı-karşı davacıya ait olduğunun tespitine dair verilen karar, davalı-karşı davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Asıl ve birleştirilen davalar, muhdesatın tespiti isteklerine ilişkindir.

1.Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalı-karşı davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, reddine,

2..Davalı-karşı davacı vekilinin yargılama giderlerine yönelik temyiz itirazına gelince;

Davalı-karşı davacı vekilinin 11.05.2016 tarihli temyiz dilekçesinde harcı yatırılmayan kısım üzerinden davacı-karşı davalı lehine vekalet ücreti takdir edildiğini belirttiği, asıl davada kabul edilen taşınmaz değerinin 68.605 TL olarak tespit edildiği, davanın başlangıçta 512 TL peşin harç ile açıldığı ve harç ikmali de yapılmadığı, buna göre davacı-karşı davalı lehine 3.600 TL vekalet ücreti takdiri gerekirken Mahkemece, 7.896 TL vekalet ücreti verilmiş ise de; anılan hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, Mahkeme kararının düzeltilerek onanması uygun görülmüştür (HUMK mad. 438/7, HMK mad.370/2).