Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2016/5462 K.2018/14157

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili ve duruşmalı olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine duruşma istemi gider olmadığından reddedilmiş olmakla, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ... vekili, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak evlilik birliği içinde edinilen taşınmaz için 55.000,00 TL,... plakalı araç için 30.000,00 TL ve ev eşyaları nedeniyle 10.000,00 TL alacağının davalının alınarak davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili ise dava konusu malların alımında bankalardan kredi çektiğini ve halen ödemeye devam ettiğini, ayrıca hem evde hem dışarda çalışarak elde ettiği birikimleri ile ziynetlerin tamamının satılarak dava konusu malların alındığını, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, ... Mahallesi, 1067 ada, 11 parsel, 8 nolu bağımsız taşınmaz nedeniyle davalının ziynet eşyaları bedeli düşürüldükten sonra kalan 45.239,50 TL’nin ve dava konusu araç nedeniyle 27.441,11 TL katılma alacağının, ayrıca ev eşyalarına yönelik talep yönünden de 5.212,50 TL’nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Davacının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a. Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı vekilinin tüm davalı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

b. Davalının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Somut uyuşmazlık incelendiğinde; eşler 20.07.2004 tarihinde evlenmiş, 30.05.2013 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün, 12.12.2013 tarihinde kesinleşmesiyle boşanmışlardır. Mal rejimi boşanma davasının açıldığı tarih itibarıyla sona ermiştir (TMK m. 225/son). Sözleşmeyle başka mal rejiminin seçildiği ileri sürülmediğinden evlilik tarihinden mal rejiminin sona erdiği tarihe kadar ise, edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (4722 sayılı Yasanın m. 10, TMK m. 202/1). Tasfiyeye konu 1067 ada, 11 parsel, 8 nolu bağımsız taşınmaz, eşler arasında edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu 13.9.2007 tarihinde satın alınarak davalı adına tescil edildiği anlaşılmıştır. Mal rejiminin tasfiyesinde eşlerin bağlı bulunduğu rejime ilişkin hükümler uygulanır (TMK m. 179).

Mahkemece davacı lehine 8 nolu meskenden katılma alacağına hükmedilmesi yerinde ise de hükme esas alınan hesap raporu incelendiğinde hesaplama yönteminin hatalı olduğu anlaşılmaktadır.

Taşınmazın öncelikle edinme tarihindeki değeri tespit edilmeli, devamında davalı kadının kişisel malı olan ziynetlerle katkı oranı tespit edilip, bu tespit edilecek oran ile taşınmazın tasfiye tarihi itibariyle sürüm (rayiç) değeri ile çarpılarak davalı kadın lehine denkleştirilecek (TMK 230) miktar bulunduktan sonra, bu miktar taşınmazın sürüm (rayiç) değerinden düşümü ile ortaya çıkacak artık değerin yarısı üzerinde davacının katılma alacağı hesap edilmelidir.

Mahkemece yazılı şekilde taşınmazın tasfiye tarihi itibariyle değerinden, ziynetlerin edinme tarihindeki değerleri düşülerek katılma alacağı hesaplanması hatalı olup bozma nedeni yapılmıştır.