Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2017/13038 K.2018/12233

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan takibe itirazın kaldırılması ve tahliye istemlerine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, takibe itirazın 500,00 TL asıl alacak 170,30 TL geçmiş gün faizi üzerinden devamına, tahliye talebinin kabulü ile taşınmazın boş olarak davacıya teslimine karar verilmiş, karar davalı asıl tarafından temyiz edilmiştir. 1- Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı tarafın alacağa yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2- Davalının tahliyeye yönelik temyiz itirazlarına gelince;

İİK.nun 269/b-4 maddesi hükmü gereğince borçluya gönderilen ihtarlı ödeme emri TBK.nun 315.maddesinde yazılı ihtar yerine geçer. Türk Borçlar Kanunun 315. maddesinde konut ve çatılı işyeri kiralarında temerrüt ihtarında verilecek süre 30 gün olarak öngörülmüştür. Davaya dayanak icra takip dosyasında, davalı borçluya örnek 7 ödeme emri gönderilmiş olup 7 günlük itiraz ve 7 günlük ödeme süresinin tanındığı ayrıca tahliye ihtarının yer almadığı görülmüştür.

Türk Borçlar Kanununun 315. maddesinde yer alan yasal otuz günlük ödeme süresinin verilmesi öngörüldüğü halde, somut olayda yasal koşulları içermeyen ödeme emri hukuki sonuç doğurmayacağından bu ödeme emrine bağlı olarak tahliye kararı verilemez. Bu nedenle tahliye isteminin reddine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde tahliyeye karar verilmesi doğru değildir.