Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/3776 K.2019/6022

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine, davalının temliken tescil talebinin kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, müvekkilinin maliki olduğu 267 ada 2 numaralı parsele komşu parsel maliki olan davalının yaptığı inşaatı taşırarak tecavüz ettiğini belirterek müdahalenin önlenmesini ve binanın kal’ini, ayrıca kendi parselinde bulunan binanın yola tecavüzü olmadığının tespitini talep etmiştir.

Davalıya dava dilekçesi usulüne uygun tebliğ edilmiş, süresinde cevap dilekçesi sunmamış ancak yargılama esnanında 30.04.2015 tarihli dilekçe ile karşı dava açarak temliken tescil talebinde bulunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacının müdahalenin meni, kal ve taşınmazının yola müdahalesinin bulunmadığı tespiti talebinin reddine, davalının temliken tescil talebinin kabulüne dair verilen; karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, müdahalenin önlenmesi ve kal, karşı dava ise temliken tescil talebine ilişkindir.

1.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacının çaplı taşınmaza vaki müdahalenin önlenmesi ve kal talebine gelince; komşu parsel malikinin kendi parseline bina yapımı için belediyeden ruhsat almış olması, davacıya ait dava konusu taşınmaza yapılan işgali haklı göstermeyeceğinden ve davalının iyiniyetinden bahsedilemeyeceğinden elatmanın önlenmesi ve kal talebinin kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm verilmiş olması doğru görülmemiştir.