Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/5297 K.2020/5087

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde, tarafların murisi adına kayıtlı taşınmazda bulunan dükkanın davalı tarafından kullanıldığını belirterek, fazlaya dair haklarını da saklı tutarak 100 TL ecrimisil talep etmiş, 03.06.2015 tarihli dilekçesi ile talebini 1.994,63 TL olarak belirlemiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, zaman aşımı itirazında bulunmuş ve intifadan men şartının oluşmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, ecrimisil talebine ilişkindir.

6100 sayılı HMK’ye 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK’un 14.07.2004 tarih, 5219 sayılı kanunla değişik 427.maddesi uyarınca, karar tarihinde temyiz sınırı 2.080 TL olup, temyiz konusu yapılan ecrimisil miktarı temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır.

Temyiz kabiliyeti olmayan kararlara karşı temyiz isteği yönünden mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayda da bir karar verilebilir.