Davacı ... dava dilekçesinde, Bursa ili ... ilçesi ...
Köyü Köycivarı mevkiinde bulunan 42.920,00 m2 büyüklüğündeki taşınmazı 1987 yılında satın aldığını, taşınmazın bulunduğu alanda yapılan kadastro tespit çalışmalarında taşınmazın 4 adet parsel (109 ada 65, 58, 63 ve 62 parsel) olarak tespit edildiğini, 2 adedini rızası dahilinde kardeşi Mehmet Kutlu adına, 2 adedini de kendi adına tescil ettirdiğini, ancak dava konusu 4 parselin toplam alanının yaklaşık 36.130,00 m2 olarak tescil edildiğini, taşınmazın toplamda yaklaşık 6.160,00 m2'sinin orman vasfı taşıdığı gerekçesiyle ... adına tescil edildiğini,
taşınmazdan ayrılarak ... adına tescil edilen kısmın orman ile hiçbir ilgisinin bulunmadığını belirterek, 109 ada 69 parsele eklenen 6.160,00 m2'lik kısmın fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla iptal ve tefriki ile adına tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.
Dava konusu taşınmazın bulunduğu köyde 1979 yılında 6831 sayılı Kanun'a göre orman kadastrosu ve 1744 sayılı Yasa ile değişik 2. maddeye göre 2/B uygulaması yapılmış olup söz konusu çalışmanın 29.11.1979 tarihinde kesinleştiği ve taşınmazın yapılan bu orman kadastro çalışmaları sırasında değerlendirmeye tabi tutulmadığı, 2005 yılında köyde yapılan tesis kadastrosunda ise orman olarak sınırlandırılarak Hazine adına tespit ve tescil edildiği anlaşılmaktadır.
Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davaya konu yerin orman vasfının bulunmadığı, taşınmazın eylemli durumunun da meyve bahçesi niteliğinde olduğu, hava fotoğrafları gereğince de taşınmazın tarım arazisi vasfında bulunduğu, davacının isteminin yerinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 05.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.