Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2021/12158 K.2023/989

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen hükmün kesinleşmesinden sonra karşı davalı Hazine vekilince, tavzih isteminde bulunulmuş ve mahkemenin ek kararı ile tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin tavzih isteminin reddine dair ek kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde; ... ilçesi ... Mahallesi 33 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre 1942 yılında belirlenen Devlet ormanı sınırları içindeyken 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun), 3302 Sayılı 31.8.1956 tarihli ve 6831 Sayılı Orman Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'la (3302 Sayılı Kanun) değişik 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığını ve davalılar tescil edildiğini, yapılan 2/B madde uygulamasının hatalı olduğunu, ormanların özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

2. Birleşen davanın davacısı Orman İdaresi vekili dava dilekçesinde; ... ilçesi ... Mahallesi 33 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre 1942 yılında belirlenen devlet ormanı sınırları içindeyken 6831 sayılı Kanun'un, 3302 sayılı Kanun'la değişik 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığını ve tescil edildiğini, yapılan 2/B madde uygulamasının hatalı olduğunu ileri sürerek, orman kadastro komisyonunca 33 ada 3 parsele ilişkin orman rejimi dışına çıkarma işleminin yok hükmünde olduğunun tespitine, tapu kaydının iptali ile orman niteliği ile Hazine adına tescili ve beyanlar hanesindeki “Zemini Şehzade Mehmet Vakfına Mukataalıdır” şerhinin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

3. Davalı ... cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın babaları tarafından 1950 yılında satın alındığını, taşınmazın üzerinde bina bulunduğunu, vergilerinin düzenli şekilde ödendiğini, taşınmazın hiçbir zaman orman olmadığını, taşınmaz Şehzade Sultan Mehmet Vakfı'ndan Hazineye intikal ettiğini ve taş ocakları olarak yıllarca işletildiğini, taş işletme işi bitince taşınmazın 1948 yılında satışa çıkarıldığını ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini savunmuş; davalı ... Genel Müdürlüğü ve davalı ... davaya cevap vermemiştir.

4. İlk Derece Mahkemesince, davaların birleştirilmesi suretiyle yapılan yargılama sonunda, 26.01.2011 tarih ve 2008/35 Esas, 2011/30 Karar sayılı kararla;" davanın ve birleşen davanın kabulü ile dava konusu ..., 33 ada 3 parsel sayılı taşınmazla ilgili olarak 56 numaralı orman kadastro komisyonu tarafından yapılan 2/B uygulamalarına ilişkin işlemlerin yok hükmünde oluğunun tespitine, davalılar ... ve ...'in murisi ... ... adına olan tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline, tapu kaydında bulunan Zemini Şehzade Mehmet Vakfına mukataalıdır şerhinin terkinine" karar verilmiştir.

5. Bu karar, davalı ... ve Vakıflar Genel Müdürlüğü vekil tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 21.05.2012 tarih ve 2011/15405 Esas, 2012/7648 Karar sayılı ilamıyla onandıktan sonra, davalı ... Genel Müdürlüğü' nün karar düzeltme talebi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 27.09.2012 tarih ve 2012/10281 Esas, 2012/10771 Karar sayılı ilamıyla.

6099 sayılı Kanun'un 16 ıncı maddesiyle 3402 sayılı Kadastro Kanunu'na eklenen 36/A maddesi ve geçici 11 inci maddesi hükümleri gereğince davalılar aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmesinin doğru olmadığı belirtilerek, hükmün 2 inci bendi ile 3 üncü bendinin (a) ve (b) fıkralarının ve 4 üncü bendinin (a) ve (b) fıkralarının kaldırılarak, “6099 sayılı Tebligat Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6099 sayılı Kanun) 16 ncı maddesi ile 3402 sayılı Kanun'a eklenen 36/A maddesi gereğince yargılama giderlerinin davacılar üzerinde bırakılmasına,

davacılar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,” ibaresi eklenmek suretiyle, hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiş ve hüküm bu haliyle kesinleşmiştir.

II. TAVZİH TALEBİ

Davacı Hazine vekili, İlk Derece Mahkemesi kararının kesinleşmesinden sonra, davacı Hazine vekili 24.04.2019 tarihli tavzih dilekçesiyle; dava konusu taşınmazın tescil işleminin yapılamadığını belirterek, taşınmazın tapu kaydında bulunan "Z.Ş.M şerhi" ile ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.04.2002 tarihli ve 2002/85 sayılı ve 12.04.2008 tarihli ve 2008/35 sayılı yazıları ile konan ihtiyati tedbir kararlarının tavzihen kaldırılmasını talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15.05.2019 tarih ve 2008/35 Esas, 2011/30 Karar sayılı ek kararıyla, davacı Hazine vekilinin talebinin tavzih kapsamında olmadığı ve dosyadan el çekildiği gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen ek kararı, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesi kararının infazının taşınmaz üzerine konan tedbirler sebebiyle gerçekleştirilemediğini açıklayarak, İlk Derece Mahkemesinin ek kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirm Talep, tavzih istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 6100 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi,

3. Değerlendirme Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, 6100 sayılı Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesinin ek kararındaki gerekçe dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler ek kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle; İlk Derece Mahkemesi kararının temyiz olunan 15.05.2019 tarihli ek kararının ONANMASINA;

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,