Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2021/14623 K.2024/3150

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Giresun Kadastro Mahkemesinin davanın kısmen kabul kısmen reddine ilişkin kararına karşı davacı ... İdaresi vekili Hazine vekili asli müdahil ... tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf talebinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı ... İdaresi, Hazine, asli müdahil ...'nun Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Çekişmeli, Giresun ili Keşap ilçesi ... Köyünde 3402 sayılı Kadastro Kanununun (3402 sayılı Kanun) 5304 Sayılı Kadastro Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun (5304 Sayılı Kanun) ile Değişik 4 üncü maddesi hükmüne göre yapılarak 06.10.2009- 05.11.2009 tarihleri arasında kısmi ilana çıkarılan orman kadastrosu çalışmasına itiraz edildiği anlaşılmıştır.

Davacı vekili dava dilekçesinde, çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... Köyünde yapılarak kısmi ilana çıkarılan orman kadastrosu çalışmasının incelemesi sonucu 210 ada 1 parsel olarak orman vasfı ile tespit edilen orman parselinin sınırına bitişik ve O.S. noktalarını bildirdikleri kısımların üzerinde çevre ormanlarda da mevcut olan ağaç ve ağaççıkların olduğunu, 1973 tarihli hava fotoğraflarında da orman vasfında olduğu tespit edilmekle orman olarak sınırlandırılması gereken taşınmazların orman parseli dışında bırakıldığını öne sürerek bu alanın orman sınırları içine alınmasını ve orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiş, davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Dava, orman kadastrosuna itiraz istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; "tapu kaydı olsa dahi bu kaydın hukuki bir değerinin olmayacağı çünkü Devlet ormanlarının özel mülke konu olamayacağı, ormandan yer kazanılamayacağından bahisle tapu kaydına itibar edilmediği, öncesi orman olan yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının bulunması dahi orman sayılan yer olduğunun göstergesi olması,

bilirkişi raporlarında yapılan tespitler kapsamında, davacının davasının kısmen kabul kısmen reddine, asli müdahil Nazmiye ...'ın davasının reddine, Giresun ili Keşap ilçesi Düzköy Köyü 267 ada 1 parsel, 164 ada 42 parsel ve 164 ada 44 parsel,164 ada 50 parsel sayılı taşınmazlar için, aynı ada ve parsel numarası ve aynı yüz ölçüm ile Orman vasfı ile Hazine adına kayıt ve tesciline, Giresun ili Keşap ilçesi Düzköy Köyü 164 ada 43 parsel sayılı taşınmazın 31.05.2019 havale tarihli fen bilirkişi raporunda (B) harfi ile belirtilen kısımı yönünden,

aynı ada numarası ile en son parselden sonra gelecek parsel numarası verilmek üzere 3851.62 metrekare yüz ölçümü ve orman vasfı ile Hazine adına kayıt ve tesciline, Giresun İli Keşap İlçesi Düzköy Köyü 164 ada 43 parsel sayılı taşınmazın 31.05.2019 havale tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile belirtilen kısımı yönünden davacının davasının reddine, aynı ada ve parsel numarası ile 2281,70 metrekare yüzölçümü ve fındık bahçesi vasfı ile 1/4 hissesinin ... adına, 3/4 hissesinin ... adına kayıt ve tesciline" karar verilmiş,

kararın Orman İdaresi vekili Hazine vekili asli müdahil ... tarafından istinaf edilmesi sonrasında Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunu esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... İdaresi vekili, davalı ..., vekili, asli müdahil ... temyiz talebinde bulunmuşlardır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup, Orman İdaresi vekili davalı ... vekili ve asli müdahil ...'nun temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler ayrı ayrı kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.