Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2021/15495 K.2024/1523

Taraflar arasındaki yargılamanın yenilenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma talebinin nitelikten reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Kahramanmaraş 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/1076 Esas, 2009/77 Karar sayılı ve 17.03.2009 tarihli kararı ile; davacı ... tarafından davalılar Hazine ve ... aleyhine, dava dilekçesinde sınırları bildirilen taşınmazların kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak davacı adına tescili isteği ile açılan davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafından esasa yönelik, davalı Hazine tarafından ise vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 2009/19917 Esas, 2010/2885 Karar sayılı ve 09.03.2010 tarihli ilamı ile, dava dilekçesinde sınırları bildirilen taşınmazların orman içi açıklık niteliğinde olduğu gerekçesi ile hükmün onanması üzerine, karar 07.06.2010 tarihinde kesinleşmiştir.

Davacı dava dilekçesinde; Kahraman ili Dulkadiroğlu ilçesi ... köyünde kain dava dileçesinde sınırlarını bildirdiği taşınmazların adına tescili istemi ile açtığı davanın Kahramanmaraş 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/1076 Esas, 2009/77 Karar sayılı ve 17.03.2009 tarihli kararı ile reddedildiğini, ne var ki yörede 1999 yılında yapılan orman kadastrosu çalışmlarının hatalı olduğunu, bilirkişilerin de hatalı kadastroya dayalı olarak yanlış rapor tanzim ettiklerini, çekişmeli taşınmazların 100 yıllık kültür arazisi vasfında olduğunu ve orman içi açıklık niteliğinde olmadığını ileri sürerek yargılamanın yenilenmesi isteğinde bulunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; "yargılamanın yenilenmesi talebinin 6100 sayılı HMK'nun 375/1-f maddesinde düzenlenen "Bilirkişi veya tercümanın, hükme esas alınan husus hakkında kasten gerçeğe aykırı beyanda bulunduğunun sabit olması" kapsamına sokulmaya çalışıldığı, bilirkişilerin hükme esas alınan husus hakkında kasten gerçeğe aykırı beyanda bulunduğunun sabit olduğuna dair kesinleşen herhangi bir ceza mahkemesi ilamının bulunmadığı gibi, diğer taleplerinin de HMK'nın 375. maddesinde sınırlı olarak sayılan yargılamanın iadesi sebeplerinden hiçbirine somut olayda uymadığı " gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş;

hükmün, davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.