Kullanım kadastrosu sırasında ... İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 7580 ada 9 parsel sayılı taşınmaz beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı (239/264 pay) ve 23447/52800 hissenin davalı ... tarafından 1989'dan, 24353/52800 hissenin davalı ... tarafından 1985'ten beri kullanıldığı krokide C ile gösterilen evin Veli, D ile gösterilen evin ...'e ait olduğu şerhi verilerek, arsa niteliği ile 239/264 pay Hazine adına tespit edilmiştir.
Davacı ... dava konusu taşınmazın yaklaşık 240 m2 bölümünün muris babası...'a ait olduğu halde kadastro tespitinde davalı kardeşi ... adına yazıldığını belirterek tespitin iptali ile miras payı oranında adına tescilini talep etmiştir.
Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacının Hazineye yönelttiği davanın husumet yönünden usulden reddine, ... ve dahili davalı ...'a yönelttiği davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin başvurusu kabul edilerek karar kaldırılmış ve davacının ... ve Hazine'ye yönelttiği davanın husumet yönünden usulden reddine, ...'a yönelttiği davanın reddine şeklinde yeniden hüküm kurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı davacı vekili tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur.
1.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı vekilinin aşağıda belirtilen bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.
2.Davacı, 2/B şerhi ile orman sınırları dışına çıkarılarak Hazine adına tapuya tescil edilen taşınmazın bir bölümünün ortak muristen intikal ettiğini ileri sürerek, taşınmazda lehine kullanım şerhi verilmesi istemiyle dava açmıştır. Bir başka anlatımla, davacının talebi mülkiyet hakkına yönelik olmayıp, kullanım hakkının belirlenmesi ve tapunun beyanlar hanesine işlenmesine yönelik bulunmaktadır.
Hal böyle olunca; kendisini vekil ile temsil ettiren davalı lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, davanın nitelendirilmesinde hataya düşülerek nispi vekalet ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup, bozma nedeni ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden kararın 6 nolu hüküm fıkrasındaki "..15.543,44 TL vekalet ücretinin..." sözleri hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine "..2.725,00 TL maktu vekalet ücretinin..." kelimelerinin yazılmasına ve HMK’nin 370. maddesi gereğince hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 16.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.