Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2021/8171 K.2022/9181

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiş olup hükmün Orman İdaresi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Kadastro sonucu ...., İli .... İlçesi ...., Mahallesi çalışma alanında bulunan 20 parsel sayılı 2.500,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz 29.01.1954 tarihli arazi kadastrosu ile ...adına 26.12.1944 tarihli ve 90 sıra numaralı tapu kaydı nedeniyle kıraç tarla vasfıyla tescil edilmiştir.

Davacı asıl dosyada çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığını, kendisine ait olduğu iddiasına dayanarak 19.09.2015 tarihli orman kadastro tespitinin iptali istemiyle dava açmıştır.

Birleşen dosyada Orman İdaresi, taşınmazın orman olduğu iddiasıyla 08.07.2011 tarihinde tapu iptal ve tescil davası açmıştır.

Mahkemece her iki dosyanın birlikte yapılan yargılaması sonunda; asıl davanın kabulü ile çekişmeli 20 parsel sayılı taşınmazın orman kadastro işleminin iptali ile taşınmazın orman sınırları dışına çıkartılmasına ve birleşen davanın reddine karar verilmiş, hüküm Orman İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

l.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanaklan münderecatına ve ilâmda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre birleşen dosya davacısı/asıl dosya davalısı Orman İdaresi vekilinin yerinde olmayan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2. Orman İdaresinin harca yönelik temyiz itirazına gelince;

Mahkemece yargılama harçlarının davacı ... İdaresinden alınmasına karar verilmiş ise de, karar tarihinden sonra, 28.04.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7139 sayılı Kanun'un 33. maddesindeki; "Orman Genel Müdürlüğü, 02.07.1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanunu'na göre alınan harçlardan, bu Kanunda belirtilen görevleri kapsamında düzenlenen kâğıtlar sebebiyle damga vergisinden ve tapu ve kadastro işlemlerinden kaynaklanan döner sermaye hizmet bedellerinden muaftır" hükmü gereğince Orman İdaresi aleyhine harçlara hükmedilmesi doğru olmamıştır.

Ne var ki, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bozma sebebi yapılmamış, hükmün aşağıda belirtilen kısmının HMK'nin 370. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.