Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/1115 K.2024/1532

Taraflar arasındaki kadastro davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 7. Hukuk Dairesince davalı Vakıf İdaresi yönünden temyiz isteminin süreden reddiyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davacıların davasının kabulüne, Vakıflar Genel Müdürlüğünün talebinin reddine, müdahil/davalı ... ve ...'ın davaları hakkında Mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı dahili davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Kadastro sonucu, ... Köyü çalışma alanında bulunan 880, 881, 882, 883, 890, 891, 892, 893, 894, 895, 896, 897, 898, 899, 915 ve 916 parsel sayılı muhtelif yüzölçümündeki taşınmazlar tapu kaydı, miras yoluyla gelen hak, harici pay satışı ve zilyetlik nedeniyle müştereken pay satın aldığı belirtilen İzzet Berent ve pay satışı yapmayan tapu maliki mirasçıları adına tespit edilmiştir. ...'ın itirazı Kadastro Komisyonunca kabul edilerek, iştirak halinde mülkiyette pay satışının mümkün olmadığı gerekçesiyle İzzet Berent'in payı iptal edilerek payları oranında tapu maliklerinin mirasçıları adına tespitine karar verilmiştir.

Davacı ... ve ..., dava konusu taşınmazlara uygulanan tapu kaydı malikleri ... ve ...'ın 1/2 hisse ile müşterek malik olup aralarında iştirak halinde mülkiyet bulunmadığını, tespite sadece ...'ın mirasçısı ... tarafından itiraz edildiğine göre ... mirasçılarının, murisleri İzzet Berent'e yaptığı satışa ilişkin tespitin kesinleştiğini, Komisyon kararının hatalı olduğunu belirterek, komisyon kararının iptalini istemişlerdir. Yargılama sırasında ... ve ..., gayrimenkul satış vaadi sözleşmelerine dayanarak ayrı ayrı davaya katılmışlardır. Mahkemece, ... de davaya dahil edilmiş ve vekili tarafından dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında Ayaspaşa Vakfından olduğuna dair şerh bulunduğu ve vakıf şerhinin terkin edilemeyeceği belirtilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin verdiği karar Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 24.02.2011 tarihli ve 2010/7139 Esas, 2011/1052 Karar sayılı kararıyla dahili davalı Vakıf İdaresi yönünden temyiz isteminin süreden reddi, diğer temyiz itirazlarının kabulüyle bozulmuş olup, bozma ilamında özetle; "Hükmün kendi içerisinde çelişkili ve infazda kuşku yaratacak nitelikte olması, ayrıca müdahil ...'ın talebi hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmemiş olması" isabetsizliğine değinilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak; davanın kabulü ile çekişmeli 880, 881, 882, 883, 890, 891, 892, 893, 894, 895, 896, 897, 898, 899, 915, 916 parsel sayılı taşınmazlara yönelik 17.10.1978 tarih ve 1978/908 sayılı Komisyon kararının iptaline, taşınmazların hükümde gösterilen payları oranında Aysel Ayas ve müşterekleri adına tesciline, müdahil/davalı ... ve ...'ın davaları hakkında Asliye Hukuk Mahkemesi görevli olduğundan mahkemenin görevsizliğine,

...'nün vakıf şerhine yönelik talebi hakkında esasa ilişkin olarak verilen önceki tarihli ret kararı sonucu Yargıtay 7. Hukuk Dairesi'nin 24.02.2011 tarihli ilamı ile temyiz isteminin reddine karar verildiği gerekçesiyle ...'nün talebinin (vakıf şerhine yönelik) reddine karar verilmiş; dahili davalı ... vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin önceki tarihli kararı ile dahili davalı ... vekilinin talebinin (vakıf şerhine yönelik) reddine karar verildiği bunun üzerine temyiz talebinde bulunan Vakıflar Genel Müdürlüğünün temyiz isteminin Yargıtay 7. Hukuk Dairesi'nin 24.02.2011 tarihli ve 2010/7139 Esas, 2011/1052 Karar sayılı kararıyla süre yönünden reddedildiği anlaşılmaktadır.

O halde; ... yönünden verilen karar kesinleşmiş olup, aynı yönde verilen kararın temyizi hukuken mümkün bulunmadığından temyiz inceleme isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.