Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/1142 K.2024/3976

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Giresun Kadastro Mahkemesinin davanın kabulüne ilişkin kararına karşı davalı ... vekili ve davalı ... tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf talebinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davalı ... vekili ve davalı ...'nun Bölge Adliye Mahkemesi kararını ayrı ayrı temyizi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Çekişmeli, Giresun ili Keşap ilçesi ... Köyünde 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 5304 sayılı Kadastro Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun (5304 sayılı Kanun) ile değişik 4 üncü maddesi hükmüne göre yapılarak 06.10.2009- 05.11.2009 tarihleri arasında kısmi ilana çıkarılan orman kadastrosu çalışmasına itiraz edildiği anlaşılmıştır.

Davacı vekili dava dilekçesinde, çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... Köyünde yapılarak kısmi ilana çıkarılan orman kadastrosu çalışmasının incelemesi sonucu 210 ada 1 parsel olarak orman vasfı ile tespit edilen orman parselinin sınırına bitişik ve O.S noktalarını bildirdikleri kısımların üzerinde çevre ormanlarda da mevcut olan ağaç ve ağaççıkların olduğu, 1973 tarihli hava fotoğraflarında da orman vasfında olduğu tespit edilmekle orman olarak sınırlandırılması gereken taşınmazların orman parseli dışında bırakıldığını öne sürerek bu alanın orman sınırları içine alınmasını ve orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiş, davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu kararı ile Keşap Kadastro Mahkemesinin kapatılması sonrasında, dosyaları Giresun Kadastro Mahkemesine devredilmiş, Mahkemenin 2012/65 Esasını alarak yargılamaya devam edilmiş, Mahkemenin 24.11.2016 tarihli 35. celsesinde davanın 2009 yılında açılmış olması, dosyada bir kısım tefrik kararları verilmiş olmasına rağmen 90 parselin davalı olduğu, UYAP üzerinde yapılan sorgulamada 434 kişinin davalı olarak gözüktüğü, yine taraflardan bazılarının vefat ettiği, aradan geçen sürede taraf sayısınınfazlalığı nedeniyle taraf teşkilinin sağlanmasında ve takibinde zorluk yaşandığı,

yine parsel sayısının fazlalığı ve arazinin engebeli olması nedeniyle keşif yapılamadığı anlaşıldığından, dosyada taraf teşkilin takibi için edinme sebebindeki tespit maliklerinin durumu, sayısı ve parsellerin yakınlıkları göz önüne alınarak yargılamanın daha iyi şekilde yapılması, keşiflerin bir an önce yapılarak hızlı ve sağlıklı bir şekilde karar verilmesi için tefrik kararı verilmiş, 24.11.2016 tarihli tefrik kararı uyarınca Giresun ili Keşap ilçesi ...

Köyü 261 ada 7 parsel (maddi hata ile tefrik ara kararında 267 ada 7 parsel yazılmış) ile 261 ada 8 parsel sayılı taşınmazlar yönünden tefrik edilerek 2016/32 Esasına kaydı yapılmıştır.

Dava, orman kadastrosuna itiraz istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; çekişmeli taşınmaz ile bitişik taşınmazlarında aynı karakterde ağaçlarla kaplı alan içinde kaldığı ve birbirinin devamı ve bütünlüğü içinde kaldığı, komşu taşınmazlarla aralarında suni herhangi bir ayırıcı unsurun bulunmadığı, arazi meylinin % 15 den fazla olmakla su ve toprak muhafaza karakteri taşıdığı, hava fotoğraflarındaki ağaçlık sahaların mevcut görüntüleri itibari ile asgari 20-25 yıllık ağaçların olası olması ve bu nedenle 1945 yılında bu sahaların ağaçlarla kaplı olması, toprak yapısı ve bitki örtüsü bakımından orman karakteri taşıması, orman bütünlüğü sağladığı,

tespit edilebilen en eski tarihten beri orman ağaçları ile kaplı olması ve taşınmazların orman arazisinden açılarak fındık alanlarına dönüştürüldü nazara alınarak öncesi orman olan yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının bulunması dahi orman sayılan yer olduğunun göstergesi olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, Giresun ili Keşap ilçesi ...

Köyü 261 ada 7 parsel, 261 ada 8 parsel sayılı taşınmazların aynı ada ve aynı yüzölçüm ile orman vasfında Hazine adına kayıt ve tescillerine karar verilmiş, kararın davalı ... vekili, davalı ... tarafından istinaf edilmesi sonrasında Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunu esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili, davalı ... temyiz talebinde bulunmuşlardır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekili ve davalı ...'nun temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.