Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/2443 K.2023/2486

Taraflar arasındaki kesinleşen tahdide dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kesim hüküm nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede ilk kez 27 nolu orman kadastro komisyonuna bağlı 3 nolu ekip tarafından Yaylacık Serisi Devlet Ormanlarında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) göre 1979 yılında yapılıp 1980 yılında kesinleşen orman kadastrosu ve 2 nci madde uygulama çalışmaları ile 109 nolu orman kadastro komisyonu tarafından 1990 yılında yapılıp 1992 yılında kesinleşen aplikasyon ve 2/b madde uygulama çalışmaları bulunmaktadır.

2. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 22 nci maddesinin 2-a bendi uyarınca yapılan yenileme kadastrosu sırasında; ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 296 ada 14 parsel sayılı taşınmaz, 495 ada 14 parsel numarası altında, 4100 m2 yüzölçümünde, tarla vasfı ile işlem görmüştür.

3. Davacı ... İdaresi vekili, ... ili, ... ilçesi, ... Beldesi, ... Mahallesi sınırları içerisinde bulunan taşınmazın 3402 sayılı Kanun'un 22/2-a bendi hükümlerine göre yapılan kadastro çalışmaları sırasında kesinleşmiş orman sınırlarına uyulmaması nedeniyle kısmen kesinleşen orman sınırları içerisinde kalan ve askı ilanına çıkan dava konusu 495 ada 14 parsel sayılı taşınmazın 29.06.1992 tarihinde kesinleşen orman sınır hattının içinde kalan kısmının tescilinin iptal edilerek taşınmazın orman vasfı ile hazine adına tapuya kayıt ve tescili ile bitişiğindeki Türkmen Devlet Ormanı ile birleştirilmesine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı taraf cevap dilekçesi vermemiş, aşamalarda davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kesin hüküm nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; kesin hükmün varlığına sebep olduğu belirtilen ... Kadastro Mahkemesi'nin 1995/12 Esas 1995/95 Karar sayılı dosyası ile eldeki dosyanın konularının farklı olduğunu, dolayısıyla kesin hüküm teşkil etmeyeceğini belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinde belirtilen hususların isabetli olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, dava konusu taşınmaza ilişkin daha önce verilen kararın kesin hüküm teşkil edip etmeyeceği ve dava konusu taşınmazın kesinleşen orman sınırları içerisinde bulunup bulunmadığı hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 6831 sayılı Kanun'un 1 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına, davacı İdarenin mülkiyet iddiasına dayanmış olmasına ve Mahkemece bu iddia yönünden karar verilmiş olmasına göre, İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,