Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/3529 K.2024/7583

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda İstanbul Kadastro Mahkemesinin davanın reddine ilişkin kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Çekişmeli İstanbul ili Kağıthane ilçesi Merkez mahallesi 6801 ada 8 parsel sayılı taşınmazın, 1967 yılında yapılan tapulama çalışmalarında 4365 parsel olarak ham toprak niteliği ile Hazine adına tespit gördüğü, tespite karşı Kağıthane Belediyesinin açmış olduğu dava sonucu İstanbul 15. Asliye Hukuk Hakimliğinin 1975/16 Esas, 1976/78 Karar sayılı ilamı ile davanın reddine ve taşınmazın Hazine adına tesciline karar verildiği,

4365 parsel sayılı taşınmazın 1988 yılında yapılan İmar uygulaması sonucu ifraz edildiği ve dava konusu 6801 ada 8 parselin de bu parselden oluştuğu, yörede ilk orman kadastro çalışmasının 6831 sayılı Orman Kanununa (6831 sayılı Kanun) göre 1978 yılında yapıldığı, taşınmazın bulunduğu mahalde 15.01.2004 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 3302 sayılı Kanun uygulaması yapıldığı, 2006 ve 2012 yıllarında 4999 sayılı Kanuna göre çalışma yapıldığı anlaşılmıştır.

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin İstanbul ili, Kağıthane ilçesi, 6801 ada 8 parsel sayılı 259 metrekarelik taşınmazın maliki olduğunu ve tapusunun bulunduğunu, tespite konu taşınmazın 90 metrekarelik kısmının orman vasfında olduğu kabul edilerek Hazine adına tespit yapıldığını, taşınmazın müvekkili tarafından bedeli ödenerek 05.07.1994 tarihinde satın alındığını ve 25 yıldan fazla süredir kullanıldığını, üzerinde bir bina olduğunu belirterek tespite yapmış oldukları itirazın kabulünü, taşınmazın orman vasfında olmadığının tespitinini ve tespitin iptalini istemiş, davalı Hazine vekili davanın reddini savunmuş,

6292 sayılı Kanun'un 11 inci maddesi gereğince orman haritalarının sayısallaştırılması ve düzeltilemesine yönelik Kağıthane İlçesi, Hamidiye Mahallesinde 2/B ile orman sınırları dışında çıkarılmış olan yerlerde 3402 sayılı Kanuna göre yapılan çalışmaların askı ilanına çıkartıldığını, çalışmanın usul ve kanuna uygun olduğunu belirterek, taşınmazın Hazine adına tescilini istemiştir.

Dava, 6292 sayılı Kanun'un 11 inci maddesine göre yapılan orman kadastro haritalarındaki teknik hataların düzeltilmesi işlemine karşı itiraz istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; salt orman toprağı olmasının, bir yerin orman sayılması için yeterli olduğu, dava konusu yerin öncesinde orman olduğu bu itibarla orman olarak değerlendirilmesi gerektiği, yapılan işlemlerin yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle, 6292 sayılı Kanun uyarınca yapılan çalışmaların iptaline yönelik açılan davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine,

Bölge Adliye Mahkemesince, dava konusu edilen İstanbul ili Kağıthane ilçesi Merkez mahallesi 6801 ada 8 parsel sayılı taşınmazın, 1967 yılında yapılan tapulama çalışmalarında 4365 parsel olarak ham toprak niteliği ile Hazine adına tespit gördüğü, tespite karşı Kağıthane Belediyesinin açmış olduğu dava sonucu İstanbul 15. Asliye Hukuk Hakimliğinin 1975/16 Esas, 1976/78 Karar sayılı ilamı ile davanın reddine ve taşınmazın Hazine adına tesciline karar verildiği,

4365 parsel sayılı taşınmazın 1988 yılında yapılan imar uygulaması sonucu ifraz edildiği ve dava konusu 6801 ada 8 parselin de bu parselden oluştuğu, bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen kısmın orman sınırları içerisinde bırakıldığı, dava konusu edilen 6292 sayılı Kanun çalışmalarında da, taşınmazın sınırlarında herhangi bir değişiklik yapılmadığı ve 4999 sayılı Kanuna göre düzenlenen orman kadastro haritasına uygun olarak düzenlendiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle istinaf başvurusu esastan reddedilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.