Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/3942 K.2023/1447

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılardan ... tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar ..., ..., ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Kullanım kadastrosu sonucunda, Trabzon ili, ... ilçesi, ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 267 ada 247 parsel sayılı 4785,51 m2 yüzölçümündeki taşınmaz beyanlar hanesinde "bu parselin 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı, 1990 yılından beri müştereken ve seviyen ... oğlu ..., ... oğlu ..., ... oğlu ...'un kullanımında bulunduğu belirtilerek çay bahçesi vasfıyla davalı Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir."

2.Davacılar ... ve arkadaşları dava dilekçesinde; taşınmazın babaları ...'dan kendilerine intikal ettiği ve uzun yıllardır kendilerinin zilyetliğinde olmasına rağmen davalılar adına kullanıcı şerhi verildiğini öne sürerek davalılar adına yapılan kullanıcı tespitinin iptali ile kendileri adına kullanıcı şerhi verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kullanım kadastrosu sırasında beyanlar hanesinde kullanıcı olarak kadastro tespiti sırasında çekişmeli taşınmazı ekonomik amacına uygun olarak fiilen zilyet olarak kullanan kişilerin gösterilebileceği, yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişiler, kadastro tespit bilirkişileri ve tanıkların çelişkisiz beyanlarından anlaşılacağı üzere;

dava konusu yer kadastro tespit tarihi itibari ile davacıların zilyetliğinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 267 ada 247 parselin tapusunun beyanlar hanesindeki ''İşbu taşınmaz 1990 yılından beri müştereken ve seviyyen ... oğlu ..., ...

Oğlu ..., ... oğlu ... fiilen kullanımındadır'' şerhinin iptaline taşınmazın 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve davacılar ..., ...,..., ...'ın fiili kullanımında bulunduğunun tapunun beyanlar hanesine şerh düşülmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalılardan ... istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... istinaf dilekçesinde; taşınmazın malikinin kendileri olduğunu, kendilerinin muvafakati ile davacıların kullanmaya başladığını, davacıların bu nedenle sırf kullanmış olmalarının onlara hak bahşetmeyeceğini üstelik davacıların zaten çok küçük bir kısmı kullandıkları halde keşif zaptına tamamını kullanıyormuş gibi zapta geçildiğini öne sürerek hükmün bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; mahallinde yapılan keşifte dinlenen tüm tanık ve mahalli bilirkişiler, çekişmeli taşınmazın esasen Ulusoy'lara yani davalılara ait olduğunu, ancak davalıların rıza ve muvafakatı ile davacılar tarafından kullanıldığını beyan ettikleri, her ne kadar çekişmeli taşınmaz kullanım kadastrosunun yapıldığı tarihte davacıların kullanımında olsa dahi, bu zilyetlik asli değil davalıların rızasıyla sürdürülen feri zilyetlik niteliğinde olduğu,

kullanım kadastrosu sırasında beyanlar hanesinde kadastro tespiti sırasında çekişmeli taşınmazı ekonomik amacına uygun olarak fiilen ve asli zilyet olarak kullanan kişilerin gösterilebileceği, hal böyle olunca, davacıların sübut bulmayan davalarının reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsiz olduğu, ancak; yerel mahkemenin kabul kararı davalılardan sadece ... tarafından istinaf edildiğinden, iş bu davalı yönünden davanın reddine karar verilmesi,

diğer davalılar yönünden ise yerel mahkeme kararının aynen muhafaza edilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği, bu hatanın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve kaldırılan hükmün yerine geçmek üzere 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b.2 maddesi gereğince davanın kısmen kabul kısmen reddine dair yeniden hüküm tesis edilmesine karar verilmiş,

yasal hasım olan davalı Hazine aleyhine yargılama giderlerine hükmedilmesi isabetsiz ise de davalı Hazinenin istinaf başvurusu bulunmadığından bu husus kaldırma sebebi yapılmadığı gerekçesiyle;

a.Davalı ...'un istinaf kanun yolu başvurusunun kabulü ile Of Asliye Hukuk Mahkemesinin 29.09.2021 tarihli ve 2019/294 Esas, 2021/408 Karar sayılı kararının 6100 sayılı Kanun'un 353/(1)-b.2 maddesi gereğince kaldırılmasına,

b.Kaldırılan hükmün yerine geçmek üzere 6100 sayılı Kanun'un 353/(1)-b.2 maddesi gereğince yeniden hüküm tesisine,

c.Davanın kısmen kabulü ile, 267 ada 247 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesinde yazılı ''İşbu taşınmaz 1990 yılından beri müştereken ve seviyyen ... oğlu ..., ... Oğlu ... ve ... oğlu ... fiilen kullanımındadır'' şerhinin iptaline ve yerine "İş bu taşınmazın 1/3 payı davalı ... oğlu ...'un, 2/3 payı ise davacılar ..., ..., ... ve ...'ın 1990 yılından beri kullanımındadır" şerhinin yazılmasına,

3.Davalı ... aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalılar ..., ..., ... temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar ..., ..., ... temyiz dilekçesinde; bölge Adliye Mahkemesinin, davacıların feri zilyet olduğuna dair görüşüne katıldıklarını, davalılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı olup, yalnızca hükmü istinaf eden ... lehine karar verilmesinin doğru olmadığını, davalılar arasında hisselerin ayrılmasının mümkün bulunmadığını, ... tarafından yapılan istinaf başvurusunun her üç davalı yönüyle de kabulü gerektiğini öne sürerek hükmün bozulmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, kullanım kadastrosuna itiraza ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun'un 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) Ek.4 üncü maddesi

3. Değerlendirme Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalılar ..., ..., ...'un temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 99,20 TL'nin temyiz eden davalılardan alınmasına,