Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/4398 K.2024/4154

Taraflar arasında görülen tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen davanın kabulüne dair karar, yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairemizce bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkeme kararı, davacı vekili, davalı ... vekili, davalı ... Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, dava dilekçesinde mevkii ve sınırlarını bildirdiği taşınmazın imar-ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeniyle vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu belirterek davanın reddi ile Hazine adına tesciline karar verilmesini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, "davanın kabulüne, ... Köyünde bulunan 17.06.2009 tarihli fen bilirkişi raporunda koordinatları hesaplanan 9.047,59 m2 yüzölçümünde ve (A) harfi ile gösterilen taşınmazın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline" karar verilmiş; hükmün davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2016/20964 Esas, 2016/17460 Karar sayılı ilamıyla.

"Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun'un 1.maddesinin 2 ve 3. bentleri uyarınca Hatay İli’nin mülki sınırları Hatay Büyükşehir Belediye sınırı olarak belirlendiği, bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılarak, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katıldığı, anılan kanun hükümleri uyarınca davanın İskenderun Belediyesi ile Hatay Büyükşehir Belediye Başkanlığı’na yöneltilmek suretiyle taraf teşkilinin yapılması, delil bildirdikleri takdirde usulüne uygun olarak toplanması,

tüm deliller birlikte toplandıktan sonra bir karar verilmesi gerekeceği, öte yandan.

Kadastro Müdürlüğü'nün 24.11.2009 tarihli cevabi yazısında, dava konusu taşınmazın tampon bölgede kalıp kadastro çalışmalarına dahil edilmediğinin bildirildiği, böyle bir yerin emek ve masraf sarfı suretiyle imar-ihya işlemlerinin tamamlanarak tarıma elverişli ... getirilmesine müteakip, kazanmayı sağlayacak zilyetlik süresinin geçmesi suretiyle 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddeleri hükümlerine göre kazanılmasının mümkün olabileceği,

ancak imar ve ihyaya muhtaç bir yerin 3402 sayılı Kanun'un 17. maddesi 1. fıkrası uyarınca kazanmayı sağlayan zilyetlikle edinilebilmesi için imar planlarının oluşturulduğu ve onaylandığı tarihe kadar 20 yıllık kazanma süresinin dolmuş bulunmasının gerektiği, İskenderun Belediye Başkanlığı'nın 25.10.2010 tarihli cevabi yazısında; dava konusu Aşkarbeyli mıntıkasında (A) harfi ile gösterilen dava konusu taşınmazın, bulunduğu alana ait 1/5000 ölçekli imar planında hastane alanı olarak ayrıldığı belirtildiğinden mahkemece;

tescile konu taşınmazın hangi tarihte imar planı kapsamına alındığı ve imar planının onay tarihinin İskenderun Belediye Başkanlığı'ndan sorulması, imar-ihyanın tamamlandığı tarihten imar planının onaylandığı tarihe kadar 20 yıllık kazanma süresinin dolup dolmadığının belirlenmesi, ondan sonra tüm bu bilgi ve belgelerin birlikte değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken eksik soruşturmayla yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığı" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde; "dava konusu taşınmazın orman bilirkişi raporuna göre orman sayılmayan yerlerden olduğu ve hava fotoğrafları ve memleket haritalarının incelenmesi sonucunda da 11.12.1981 tarihli Bakanlık Onaylı 1/5000 ölçekli imar planından hastane alanı olarak belirlenen tarihten 20 yıl öncesinde de tarım alanı olarak tespit edildiği, fen bilirkişisi tarafından düzenlenen krokide (A) ve (B) harfleri ile gösterilen taşınmazın, ...

Mahallesinde 1979 yılında yapılan ve kesinleşmiş olan orman kadastrosuna göre kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları dışında kaldığı, orman kadastrosuna göre orman sayılmayan yerlerden olduğu, hava fotoğraflarında ve memleket haritalarında 1949 tarihli hava fotoğrafında taşınmasın yaklaşık üçte ikisinin tarla olarak göründüğü ve geri kalanın çalılık olduğu, 1976 tarihli hava fotoğrafında düzenli dikilmiş kapama meyve bahçesi olarak göründüğü, tasarruf sınırlarının belirgin olduğu, 1992 tarihli hava fotoğrafında ise, 1976 tarihli hava fotoğrafında görülen meyve ağaçlarının kesilmiş olduğu,

hava fotoğraflarındaki görüntülerin, tanık ve yerel bilirkişi beyanları ile örtüştüğü, dava konusu taşınmazın 1976 tarihli hava fotoğrafına göre, imar-ihyasının tamamlanmış ve kapama meyve bahçesi haline getirilmiş olduğu, 1976 tarihli hava fotoğrafındaki meyve ağaçlarının yaşlarına göre, dava tarihi itibariyle, imar-ihyadan sonra arazi kullanım süresinin yaklaşık 40 yıl olduğu, imar ihya yoluyla kazandırıcı zamanaşımı zilyedliğiyle iktisabına ilişkin tüm koşulların davacı yararına gerçekleşmiş olduğu, krokide (C) harfi ile gösterili alanın 6618 nolu parsel içerisinde kaldığı,

(D) harfi ile gösterilen alanın ise 6617 nolu parsel içerisinde kaldığı, (C) ve (D) harfi ile gösterilen kısımların şahıslar adına tapuya tescilli olduğu" gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, fen bilirkişisi raporu ve ekindeki krokide (A) ve (B) harfleri ile gösterilen taşınmazın bahçe vasfı ile davacı adına tapuya tesciline, fen bilirkişisi raporu ve ekindeki krokide (C) ve (D) harfleri ile gösterilen yerlere ilişkin davanın reddine" karar verilmiş; hüküm, davacı vekili, davalı ... vekili, davalı ...

Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına,

bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekili, davalı ... vekili, davalı ...

Başkanlığı vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.