Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/5385 K.2024/2647

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Uygulama kadastrosu sırasında, ...ilçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan ve tapuda davacı ... ile müşterekleri adına kayıtlı olan eski 141 parsel sayılı 2.992,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 119 ada 254 parsel numarasıyla ve 2.937,30 metrekare yüzölçümlü olarak; eski 134 parsel sayılı 1.280,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 119 ada 270 parsel numarasıyla ve 1.228,79 metrekare yüzölçümlü olarak; davalılar ... ve müşterekleri adına tapuda kayıtlı olan eski 144 parsel sayılı 3.020,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 119 ada 255 parsel numarasıyla ve 2.902,70 metrekare yüzölçümlü olarak; davalı ... adına tapuda kayıtlı olan eski 136 parsel sayılı 650,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise 119 ada 269 parsel numarasıyla ve 618,90 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

Kadastro komisyonuna yaptığı itiraz reddedilen davacı ..., uygulama kadastrosu sırasında kendisine ait taşınmazların yüzölçümlerinin eksildiğini ve bu eksikliğin davalılara ait taşınmazlardan ve sınırda bulunan yoldan kaynaklandığını ileri sürerek dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın reddine ve dava konusu taşınmazların komisyon kararındaki tespit gibi tapuya tescillerine karar verilmiş; hükmün, davacı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 16.Hukuk Dairesinin 04.02.2019 tarihli ve 2019/398 Esas, 2019/576 Karar sayılı ilamı ile Mahkemece, davacı tarafa ait 149 ada 254 ve 270 parsel sayılı taşınmazların davacı dışındaki diğer paydaşlarının yöntemince davaya katılımları sağlanmadan ve yolla ilgili kısım yönünden Hazine davaya dahil edilmeden eksik taraf teşkili ile işin esasına girilerek hüküm kurulması isabetsiz olduğuna değinilerek mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davacının Kastamonu ili ...ilçesi ... Köyü 119 ada 269 ve 270 parsellere yönelik davasının taraflar arasındaki sulhe göre sonuçlandırılmasına, 119 ada 270 parselin uygulama komisyon tutanağındaki tespitin iptaline, 119 ada 269 parselin uygulama tutanağındaki tespitin iptaline, teknik bilirkişilerin 16.11.2021 havale tarihli raporlarının ek-1 krokisinde ''269/a'' harfi ile gösterdikleri 49,11 m2 kısmın 119 ada 269 parselden ifrazı ile 119 ada 270 parsele eklenmek suretiyle 119 ada 270 parselin toplam 1277.90 m2 yüz ölçümüyle tespit ve tapuya tesciline, 119 ada 269 parselin toplam 569,79 m2 yüz ölçümüyle tespit ve tapuya tesciline,

Davacının Kastamonu ili ...ilçesi ... Köyü 119 ada 254 ve 255 parsellere yönelik davasının reddine, 119 ada 254 parselin 2937,50 m2 yüz ölçümüyle uygulama komisyon tutanağındaki tespit gibi tapuya tesciline, 119 ada 255 parselin 2902.70 m2 yüz ölçümüyle uygulama tutanağındaki tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş olup; hükme karşı davacılar vekili tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince her ne kadar dava konusu edilen ve teknik bilirkişilerin krokisinde ''255/A'' ile gösterdikleri 109,01 m2 lik kısmın, ziraat bilirkişisinin bu kısmın parseller arasında doğal nitelikte bir sınır oluşturduğu ve uygulama çalışmalarında belirlenen sınırın da zemindeki doğal ve kullanılan sınıra uygun olarak alındığına ilişkin raporu esas alınarak 119 ada 255 parsel yönünden davanın reddine karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Şöyle ki; harita mühendisi bilirkişi raporunda, ekli 1951 tarihli hava fotoğrafında çekişmeli taşınmazlar arasında sabit nitelikte bir sınır olmadığı, nizalı alanın hangi taşınmaz tarafından kullanıldığının belirlenemediği bildirilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan 31.03.2022 tarihli ziraat bilirkişisi raporunda da her ne kadar taşınmazlar arasında doğal sınır gösterilmiş ise de, fotoğraf incelendiğinde bu sınırın sabit sınır olmayıp, tesis kadastrosu sınırı ile de uyumlu olmadığı görülmüştür.

Hal böyle olunca Mahkemece yapılması gereken taşınmazlar arasındaki sınırın tesis kadastrosu sınırlarına uygun olacak biçimde düzeltilerek davanın kabulüne karar verilmesi iken, dosya kapsamına uygun düşmeyen yazılı şekilde sonuca gidilmesi doğru görülmemiş, açıklanan sebeplerle hükmün bozulması gerekmiştir.