Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/7223 K.2025/1630

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkeme kararı, davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Mardin ili Savur ilçesi Kayatepe köyünde bulunan 101 ada 1 parsel sayılı 17.256.315,04 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ile Mardin ili Savur ilçesi Devlet köyünde bulunan 268 ada 143 parsel sayılı 4.522.020,09 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz orman vasfı ile Hazine adına tapuda kayıtlıdır.

Davacı Kadastro Mahkemesine verdiği dava dilekçesinde, Kayatepe köyü 101 ada 1 parsel sayılı taşınmaz içerisindeki Savur Vadisi mevkiisinde 50 ve ... mevkiisinde 8 dönüm büyüklüğündeki iki adet taşınmazın atalarından bu yana 200 yılı aşkın zamandır zilyedi olduklarını, ne var ki çekişmeli yerlerin kadastro sırasında hatalı olarak orman vasfı ile tespit gördüğünü ileri sürerek, bu sınırlandırmanın iptali ile taşınmazların adına tescilini istemiş, keşif esnasında davacının dava ettiği taşınmazların bir kısmının Devlet mahallesi 268 ada 143 parsel sayılı taşınmaz sınırlarında kaldığı tespit edilmiştir.

Davalılar cevaplarında; davanın reddini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesince; orman kadastrosuna itiraz davasının kısmen kabul kısmen reddi ile Devlet mahallesinde kain 268 ada 143 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline, Kayatepe köyünde kain 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazın iki kısma ifrazı ile 18.12.2014 hakim havale tarihli fen bilirkişisi raporuna ekli krokide (D) harfi ile gösterilen 6.669,07 metrekare yüzölçümlü taşınmaz kısmına yeni parsel numarası verilerek davacı adına tapuya kayıt ve tesciline,

101 ada 1 parselden (D) harfi ile gösterilen kısmından geri kalan taşınmazın aynı parsel numarası ile orman ... ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline dair verilen karar, davalılar Orman İdaresi ve Hazine temsilcileri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 06.04.2017 tarihli ve 2016/9220 Esas, 2017/2911 Karar sayılı kararıyla bozulmuş olup, hükmüne uyulan bozma ilamında özetle; "davanın açıldığı 05.08.2009 tarihi itibariyle dava konusu taşınmazların kadastro tespitlerinin kesinleştiğinin anlaşıldığı belirtilerek,

yargılama konusu davada, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 26 ncı maddesine göre Kadastro Mahkemesinin zaman bakımından yetki ve görevinin sona erdiği, davanın kadastro tespitinin kesinleşmesinden sonra açılan tapu iptal ve tescil davası olduğu ve davaya bakma görevinin genel mahkemelere ait olduğu düşünülerek görevsizlik kararı verilmesi" gereğine değinilmiştir.

Kadastro Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; "davaya bakma görevinin Asliye Hukuk Mahkemesine ait olduğu" gerekçesiyle Asliye Hukuk Mahkemesine yönelik görevsizlik kararı verilmiş, görevsizlik kararı sonrası dava dosyası Savur Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıdaki esasına kaydedilerek yargılamaya devam edilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; "uzman orman mühendisi bilirkişi tarafından en eski hava fotoğrafları ile memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada, dava konusu yerlerin orman sayılan yerlerden olduğunu anlaşıldığı, orman vasıflı taşınmazların imar ihya edilerek tarıma elverişli ... getirilmesi sureti ile mülkiyetlerinin kazanılamayacağı" gerekçesi ile, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına,

bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.