Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/822 K.2024/4385

: 2-Orman İdaresi

DAVA TARİHİ : 29.07.2020

KARAR

İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ

Antalya Kadastro Mahkemesi

SAYISI

2020/287 E., 2021/34 K.

Taraflar arasındaki 2/B uygulama kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 766 sayılı Tapulama Kanunu (766 sayılı Kanun) hükümlerine göre yapılarak 1968 yılında kesinleşen tesis kadastrosu çalışması bulunmakta olup, dava konusu edilen yerler tapulama harici bırakılmıştır. 3116 sayılı Orman Kanunu'na (3116 sayılı Kanun) göre yapılıp 1946 yılında kesinleşen orman kadastrosu ve 30.06.2020 tarihinde ilan edilen 3116 sayılı Kanuna göre tahdidi yapılmış olan yerlerde aplikasyon, sınırlandırma sırasında orman olduğu halde orman sınırları dışında kalan ormanların kadastrosu ile tüm ormanlarda 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 3302 Sayılı 31.8.1956 Tarihli ve 6831 Sayılı Orman Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'la (3302 Sayılı Kanun)

Değişik 2/B madde uygulaması çalışmaları bulunmaktadır.

Davacı vekili 29.07.2020 tarihli dava dilekçesinde; Antalya ili Kepez ilçesi ... Mahallesi 29638 ada 1 parselin güney tarafında yaklaşık 10.000 m² ve aynı parselin kuzeyinde kalan 12.000 m²'lik kısımların eklemeli zilyetlikle uzun yıllar davacının tarafından tarım yapılmak suretiyle kullanıldığını, dava konusu bölgede orman sınırlandırma tespiti yapıldığını, orman sınırları dışına çıkarıldığını, dava konusu yerlerin 1953 yılında orman sayılmayan makilik saha olarak tefrik edildiğini ileri sürerek dava konusu kısımda orman sınırları içinde tespit edilen kısma ilişkin tespitin iptali ile orman sınırları dışına çıkarılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince; "Davacının 11.01.2021 havale tarihli bilirkişi heyeti raporunda (B)-(C) ve (D) ile gösterilen bölümlere yönelik davasının idareyi zorlayıcı nitelikte dava açılamayacağından hukuki yararı ve aktif dava ehliyeti bulunmadığından reddine; davacının (A)-(E) ile gösterilen bölümlere yönelik davasının 2/B blok parseli içerisinde kaldıklarından hukuki yarar yokluğundan reddine" karar verilmiştir.

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; taşınmazın orman sayılmayan ve Orman Kanunu'nun 2/B maddesi ile ormandan Hazine adına çıkarılması gereken yerlerden olduğunu, taşınmazların 1952-1953 yıllarında orman sayılmayan makilik saha olarak tefrik edildiğini, 2/B maddesiyle ormandan çıkarılmış olması halinde davacıların taşınmazı doğrudan satın alma haklarının bulunacağını ve %50 ye varan indirimli bedel ile satın alma haklarının olacağını, bu durumda davacıların davayı açmakta hukuki yararlarının bulunduğunu, davacı aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince; "(B), (C) ve (D) bölümlerinin 2/B maddesi kapsamında görülmeyerek Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmadığı, gerçek kişilerin bu gibi yerlerin orman sınırları dışına çıkartılmasını talep etmekte hukukî yararları ve aktif dava ehliyetleri bulunmadığı, dava konusu (A) ve (E) bölümlerinin ise kadastro çalışmasında 2/B alanı olarak hazine adına orman sınırları dışarısına çıkarıldıkları belirlendiğinden aynı gerekçeyle hukuki yarar yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesinin yerinde olduğu anlaşıldığından davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine" karar verilmiş, karar davacı vekilince istinaf gerekçeleriyle temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.