Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/1121 K.2024/3574

Taraflar arasındaki güncelleme işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin davanın niteliği yönü ile reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Muğla ili Ortaca ilçesi ... Mahallesinde bulunan, 126 ada 28 ve 56 parsel numaralı taşınmazlar, 216,46 ve 32,56 metrekare yüzölçümü ile tarla niteliği ile beyanlar hanesinde 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırı dışına çıkartıldığı belirtilerek, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) Ek-4 üncü maddesi kapsamında 2010 yılında yapılan güncelleme çalışmaları sırasında ... tarafından kullanıldığı belirtilmek suretiyle Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı ... vekili dava dilekçesinde, dava konusu taşınmazın kullanıcısı kendisi olmasına rağmen yapılan güncelleme çalışmalarda çekişmeli taşınmazların kullanıcısının davalı ... olarak tespit edildiğini, kendisinin taşınmazları 2010 yılında davalı ...'dan devraldığı ve halen kullandığını, ecrimisil bedellerinin davacı tarafından ödendiğini, 2012 yılında Ortaca Noterliğinde düzenlenen belgeler ile ...'ın taşınmazın zilyetliğini bu kez eşi olan diğer davalıya devrettiğini, sonrasında yörede güncelleme çalışmaları yapıldığını ve yapılan çalışmalarda çekişmeli taşınmazların kullanıcısının yine davalı ... olarak tespit edildiğini ileri sürerek taşınmazın davalı adına olan kullanım şerhinin iptali ile kendi adına şerh verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, 126 ada 56 ve 28 numaralı parsellerin kullanıcısı davalı ... iken 02.07.2010 tarihli zilyetliğin devri sözleşmesi ile davalının zilyetliği davacıya devrettiği, devir senedindeki imzanın davalı ...'a ait olduğu, davalı tarafça belgeyi hükümden düşürecek yazılı delil ibraz edilmediği, sonraki devirlerin 02.07.2010 tarihli devri geçersiz kılmak amacıyla yapıldığı, taşınmazın zeytinlik olarak davacı tarafından kullanıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hükme karşı davalı ... vekili ve davalı ... tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacı tarafından, 6292 sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi Ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi İle Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun'un (6292 sayılı Kanun) 6/(10). maddesinde düzenlendiği şekilde, noter tarafından düzenlenmiş muvafakatnameye dayanılmayıp, 02.07.2010 tarihli adi satış sözleşmesine dayanıldığı, dolayısıyla geçerli biçimde düzenlenmiş bir sözleşme bulunmadığından, davacı ile davalı arasında geçerli bir akdi halefiyet de bulunmadığı,

bu nedenlerle davanın davalı ... yönünden ispat edilemediğinden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine, davalı ... yönünden ise çekişmeli taşınmaz kullanıcısı olmadığı anlaşıldığından, pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.