Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/1522 K.2025/3664

Taraflar arasında görülen kadastro tespitine itiraza ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, asıl davanın ve birleşen 2010/16 Esas sayılı davaların kabulüne, birleşen 2010/19 Esas sayılı davanın reddine karar verilmiş olup, kararın davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Kadastro sırasında; ...Mahallesi 159 ada 5 parsel sayılı 33506 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın, belgesizden fındık bahçesi niteliği ile davalı ... adına, ...Mahallesi 159 ada 10 parsel sayılı 13.617,89 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın, belgesizden fındık bahçesi niteliği ile davalı ... adına tespit edildiği, Kadastro Mahkemesine dava açıldığından kesinleşmediği, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3116 sayılı Kanun kapsamında tespit tarihinden önce 1951 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunduğu, daha sonra 2002 yılında 6831 sayılı Orman Kanunu (6831 sayılı Kanun) kapsamında yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması bulunduğu anlaşılmıştır.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ... aleyhine, ...Mahallesi 159 ada 5 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptalini, birleşen 2010/16 Esas sayılı dosyadaki dava dilekçesinde; ...Mahallesi 159 ada 10 no.lu parselin orman niteliği ile Hazine adına tespiti, birleşen 2010/19 Esas sayılı dosyadaki dava dilekçesinde; davacı ... tarafından ...Mahallesi 159 ada 5 parsel sayılı taşınmazın babası ...'tan intikal eden yerlerden olduğu ve ...'ın mirasçıları arasında bulunması nedeniyle miras payı oranında kendi adına tespitini istemiş; davalılar asıl ve birleşen dosyalarda davaların reddini savunmuşlardır.

Dava, asıl ve birleşen dosyalarda kadastro tespitine itiraz istemlerine ilişkindir.

Terme (Kapatılan) Kadastro Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda.

04.08.2005 tarihli ve 2004/137 Esas, 2005/26 Karar sayılı karar ile, ...beldesinde orman tahdit çalışmalarının 1951 yılında yapılarak kesinleştiği, aynı yerde 2/B maddesi uygulamasının da 2001 yılında yapılarak 2002 yılında kesinleştiği, kadastro çalışmalarının da 2004 yılında kesinleştiği dolayısıyla kadastro sonucunda oluşturulan tapu kaydının kesinleşmiş tahdit ve 2/B çalışmaları sonucunda oluşturulan sınırlar dışında yapıldığı kesinleşen ve itiraza uğramayan tahdit sınırlarının kesin delil oluşturduğu,

dava konusu parselin 2/B orman tahdit haritasının dışında kaldığından hukuken kesinleşmiş orman sınırı dışında kalan parsel yönünden davanın reddine, dava konusu ...beldesi 159 ada 5 parselin tespit gibi tesciline karar verilmiş, kararın davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine,

Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince, taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davası sonunda çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman sınırları dışında kaldığı belirlenerek hüküm kurulmuşsa da aynı taşınmazın Kadastro Mahkemesinin 2005/9 Esas sayılı dosyasında gerçek kişiler arasında kadastro tespitine itiraz davasına konu edildiği ve sözü edilen dosyada eldeki dava sonucunun beklendiğinin anlaşılmakta olduğu, aynı taşınmaz hakkında farklı davalar bulunması halinde biri hakkında verilecek kararın diğerini etkileyeceği gerçeğinden hareketle davaların birleştirilerek görülmesi usul ekonomisi gereği olduğu,

bu nedenle, İlk Derece Mahkemesince davaların birleştirilmesine karar verilmesi gerektiği belirtilerek kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Terme (Kapatılan) Kadastro Mahkemesinin 24.05.2010 tarihli ve 2010/16 Esas, 2010/48 Karar sayılı kararı ve 24.05.2010 tarihli ve 2010/19 Esas, 2010/51 Karar sayılı kararları ile dosyaların Mahkemenin 2007/23 Esas sayılı dosya ile birleştirilmesine karar verilmiş, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun kararı ile Terme Kadastro Mahkemesi kapatılarak 2007/23 Esas sayılı dosyanın Çarşamba Kadastro Mahkemesine devredilmesi sonrasında, yargılamaya bu Mahkemenin 2013/35 Esas sayılı dosyası üzerinden devam edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl davanın Hazine tarafından ...Mahallesi 159 ada 5 parselin orman niteliği ile Hazine adına tespit istemli olduğu, birleşen 2010/16 Esas sayılı dosyanın Hazine tarafından ...Mahallesi 159 ada 10 parselin orman niteliği ile Hazine adına tespit istemli olduğu, birleşen 2010/19 Esas sayılı dosyanın, davacı ... tarafından ...Mahallesi 159 ada 5 parsel sayılı taşınmazın babası ...'tan intikal eden yerlerden olduğu ve ...'ın mirasçıları arasında bulunması nedeniyle miras payı oranında kendi adına tespiti istemli olduğu,

...Mahallesi 159 ada 7 parsele ilişkin davanın Terme Kadastro Mahkemesinin 2004/132 Esas sayılı dosyada davalı olduğu ve davacının davasından feragati nedeniyle dosyanın reddine karar verildiği, kararın kesinleştiği anlaşılarak dava konusu parsellerin sadece 159 ada 5 ve 10 parsele ilişkin olduğu anlaşılarak yürütülen yargılamada.

159 ada 5 ve 10 parsellerin orman vasfında olduğu ve orman vasfında olan yerlerin özel mülkiyete konu oluşturmasının hukuken mümkün olmadığı gerekçesiyle Hazine tarafından açılan asıl davanın kabulüne, birleşen 2010/16 Esas sayılı Hazine tarafından açılan davanın kabulüne, birleşen 2010/19 Esas sayılı davacı ...'nun davasının reddine, ...Mahallesi ....... mevkii 159 ada 5 parsel ve 159 ada 10 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespit tutanağının iptaline, ...Mahallesi ... mevkii 159 ada 5 parsel ve 159 ada 10 parselin kadastro tespit tutanağında belirtilen yüzölçümü ile orman vasfı ile Hazine adına tespit ile tapuya kayıt ve tesciline,

...Mahallesi...mevkii 159 ada 7 parsel sayılı taşınmazın davalı olmadığı anlaşılmakla kadastro tespit tutanağının gereği için Terme Kadastro Müdürlüğüne iadesine, kararın kesinleşmesine müteakip dosya arasındaki 2004/131 Esas, 2004/132 Esas, 2006/6 Esas, 2006/7 Esas, 2010/20 Esas ve 2010/24 Esas sayılı dosyaların Terme Tapu Müdürlüğüne iadesine karar verilmiş; karar, Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararındaki gerekçe dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.