Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/2059 K.2025/515

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Yörede, 2008 yılında yapılan arazi kadastro çalışmalarında, ... köyü 1129 ada 23 parsel sayılı 103.807,56 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, çalılık niteliği ile Hazine adına tespit edilmiş ve bu tespit kesinleşerek, 19.12.2008 tarihinde tapuya orman olarak tescil edilmiştir.

Davacı Hazine, 37 tahrir nolu meranın, 1965 yılında kesinleşen 1129 ada 24 nolu orman parseli içinde bırakıldığını açıklayarak, meranın orman olarak tesbitinin iptali ile mera olarak sınırlandırılması istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece dava konusu taşınmazın mera vasfında olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile; Zonguldak ili Kdz. Ereğli ilçesi ... Mahallesi 1129 ada 23 parselde 103.807,56 m² yüzölçümüyle Hazine adına orman vasfı ile kayıtlı taşınmazın orman olan tespitinin iptali ile, mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmiş, karar, davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 22.01.2020 tarihli ve 2019/6430 Esas, 2020/287 Karar sayılı ilamı ile bozulmuştur. Hükmüne uyulan bozma ilamında özetle “yöntemince mera araştırması yapılması” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda çekişmeli taşınmazın mera vasfında olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına,

bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre,

İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.