Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/2185 K.2025/535

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararının davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

İstanbul ili Şile ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) Geçici 8 inci maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışmaları sırasında, 1349 ada 1 parsel sayılı ve 2.886,97 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, ırsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedenlerine dayalı olarak, tarla vasfıyla, davalı ... adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde; İstanbul ili Şile ilçesi ... Mahallesi 1349 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde davalı taraf yararına zilyetlik yoluyla taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşmediğini ileri sürerek, kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, dava konusu taşınmazın imar ve ihya edilerek 30 yılı aşkın süredir müvekkili tarafından kullanıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; "taşınmaz üzerinde tarımsal bir faaliyet bulunmadığı, taşınmazın imar-ihyasının sağlanmadığı, arıcılık yapmak suretiyle taşınmazdan faydalanmanın 3402 sayılı Kanun uyarınca zilyetlikle mülkiyeti kazanım için yeterli olmadığı" gerekçesiyle davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile kadastro tutanağında yazılı nitelik ve yüzölçümü ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, "yerinde yapılan keşifte taşınmazın çalılık görünümünde olduğunun gözlemlendiği, alınan bilirkişi kurulu raporunda yer alan hava fotoğraflarının tamamında taşınmazın ağaç ve ağaççık topluluğuyla kaplı olduğu, fiili olarak kullanımının bulunmadığı ve davalının dava konusu taşınmazda 1968 yılından bu yana tarım amaçlı herhangi bir kullanımının olmadığının tespit edilmesine göre, davalının dava konusu taşınmazı arıcılık yapmak suretiyle kullanmasının 3402 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesinde belirtilen zilyetlikle kazanım koşulları için yeterli olmadığından,

davanın kabulüne yönelik ilk derece mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığı" gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kez davalı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.