Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/2256 K.2023/4367

Taraflar arasındaki kullanım kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince müdahil Hazinenin davasının 6292 sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi Ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi İle Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun'un (6292 sayılı Kanun) 9/2 nci maddesi gereğince dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın müdahil davacı/dahili davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 25.04.2022 tarihli ve 2021/6815 Esas, 2022/5069 Karar sayılı ilamıyla hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Müdahil davacı/dahili davalı ... vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesinin istenmesi üzerine ise Dairemizin 26.10.2022 tarihli ve 2022/6138 Esas, 2022/8504 Karar sayılı ilamıyla onama kararının kaldırılarak hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Müdahil davacı/dahili davalı ... vekili tarafından Dairenin karar düzeltme istemi sonucu verdiği kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön incelemeye ilişkin Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Karar düzeltmeye ilişkin hükümler, 07.10.2004 tarihli ve 25606 sayılı resmi gazetede yayımlanan 26.09.2004 kabul tarihli ve 5236 saylı Kabahatler Kanunu’nun (5236 sayılı Kanun) 20 nci maddesi ile yürürlükten kaldırılmışsa da, bunlar Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçene kadar yürürlüktedir. Nitekim, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un (6217 sayılı Kanun) 6217 30 uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla da konuya ilişkin 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (HUMK)’nun 440 ıncı maddesi halen uygulanmaktadır.

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 442 nci maddesinde de; “Aynı ilam aleyhine bir defadan ziyade tashihi karar talebi mesmu olmadığı gibi tashihi karar arzuhalinin reddine veya kabuliyle kararı sabıkın tadiline dair sudur eden hükümlere karşı dahi tashihi karar caiz değildir."

Bu düzenlemeye göre; aynı ilâm aleyhine bir defadan fazla karar düzeltme isteği mesmu olmadığı gibi karar düzeltme dilekçesinin reddine veya kabulü ile eski kararının değiştirilmesine dair verilen hükümlere karşı karar düzeltme isteği de caiz değildir.

Önemle vurgulamakta yarar vardır ki, 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi, bir davada birden fazla karar düzeltme isteminin değil, aynı ilâm (Yargıtay ilamı) hakkında birden fazla karar düzeltilmesi isteminin kabulünü yasaklamıştır. Yani, bir davada verilen hüküm birden fazla defa bozulursa, bozmaya uyularak verilen her yeni hükme karşı temyiz yoluna ve Yargıtay’ın temyiz incelemesi sonucunda verdiği karara karşı da karar düzeltme yoluna başvurulabilir.

1086 sayılı Kanun'un 442/1 inci maddesi ile yasaklanan husus ise, bir hükmün temyizen incelenmesi üzerine verilen aynı (Yargıtay) kararına karşı bir defadan fazla karar düzeltme yoluna başvurulmasıdır. Maddede, açıklanan bu hususun düzenlenmesi yanında, karar düzeltme dilekçesinin reddine veya kabulü ile önceki kararın değiştirilmesine dair verilen hükümlere karşı dahi karar düzeltme isteminin dinlenemeyeceği açıkça düzenlenmiştir.

Yargıtayın karar düzeltme ilamlarına karşı maddi hata olması halinde hatanın düzeltilmesi istemi ile başvurulması mümkündür. Maddi hata kavramından amaç; hukuksal değerlendirme ve denetim dışında, tamamen maddi olgulara yönelik, ilk bakışta yanılgı olduğu açık ve belirgin olup, inceleme sırasında gözden kaçmış ve bu tür bir yanlışlığın sürdürülmesinin kamu düzeni ve toplum vicdanı yönünden savunulmasının mümkün bulunmadığı, yargılamanın sonucunu büyük ölçüde etkileyen ve çoğu kez tersine çeviren ve düzeltilmesinin zorunlu olduğu açık yanılgılardır.

Somut olayda; müdahil davacı/dahili davalı vekilince, Dairemizin 26.10.2022 tarihlmi ve 2022/6138 Esas, 2022/8504 Karar sayılı düzeltilerek onama kararında maddi hata olduğuna dair bir iddia ileri sürülmediğine göre Yargıtay'ın aynı hükmü için tarafların en fazla bir kez karar düzeltme isteminde bulunulabilmesi mümkün olup ikinci kez karar düzeltme isteminde bulunulamayacağından ve söz konusu düzelterek onama ilamında maddi hata da bulunmadığından müdahil davacı/dahili davalı vekilin karar düzeltme istemine havi dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.