Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/3770 K.2025/4194

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı; dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ...köyünde bulunan taşınmazın, tapuda kayıtlı olmadığını, imar ve ihya yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanun'un 713. maddesi hükmüne göre adına tescili istemiyle dava açmıştır.

İlk Derece Mahkemesince; davanın kabulü ile 11.09.2012 tarihli rapor ve eki krokide (A) harfi ile gösterilen 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 34, 35, 36, 37, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35 ve 36 kırık numaraları ile çevrili alanın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verişmiş, hüküm davalı Hazine ve ... tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesi'nin 29.01.2015 tarihli ve 2014/10334 Esas, 2015/497 Karar sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamında özetle.

"Mahkemece, davanın kabulü ile (A) harfli yerin davacı adına tesciline karar verilmişse de; yeterli inceleme ve araştırma yapılmadan hüküm kurulduğu, mahkemece dava konusu taşınmazın bulunduğu alanı komşuları ile birlikte gösterir kadastro paftası dosya içerisine alınmamış, çekişmeli taşınmazın arazi kadastrosu sırasında hangi vasıfla tescil harici bırakıldığı ve taşınmazın bulunduğu yörede orman kadastrosu yapılıp yapılmadığının araştırılmadığı,mahkemece yapılan keşif sonucu fen bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve eki krokide davalı taşınmazın kadastro harici alanda kaldığı bildirilmiş olmasına rağmen, Dairenin iade kararı ile;

davalı taşınmazın bulunduğu alanı gösteren kadastro paftasının istenmesi üzerine gelen müzekkere cevabında davalı taşınmazın 320 numaralı orman parseli içerisinde kaldığının belirtildiği ve kadastro paftasında da taşınmazın bulunduğu alan 320 numaralı orman parseli içerisinde gösterildiği, Dairemizce dosyanın ikinci kez iade edilmesi sonucunda ise.

320 numaralı orman parselinin hükmen Orman Yönetimi ve kişiler arasında görülen dava sonucu tapuya kaydedildiğinin anlaşıldığı,ayrıca, dava tarihinden 15-20 yıl öncesine ait memleket haritası ve hava fotoğrafı üzerinde davalı taşınmazın konumu gösterilmediği açıklanan sebeplerle ; mahkemece, dava konusu taşınmazın içinde bulunduğu belirtilen 320 parsel numaralı taşınmazın dayanak hüküm dosyası olan kadastro mahkemesinin 1984/142 E. - 1990/89 K. sayılı dosyası, dava konusu taşınmaza komşu olan 405 sayılı parsel ve diğer komşulara ait kadastro tutanak suretleri, dayanak kayıtlarının getirtilmesi,

çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılıp yapılmadığının araştırılması, yapılmışsa tahdit tutanak ve haritaları ile dava tarihinden 15 - 20 yıl önce iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ve memleket haritaları ile en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları getirtilerek yeniden keşif yapılması bilirkişilerden taşınmazın memeleket haritası ve hava fotoğraflarındaki niteliğinive kullanım durumunu açıklayana rapor alınması, dava konusu taşınmazın 320 nolu orman parseli içerisinde kaldığı belirlendiği takdirde;

dosya arasına alınacak olan 320 parsel sayılı taşınmazın dayanak dosyasının davacı açısından kesin hüküm ya da güçlü delil teşkil edip etmediğinin belirlenmesi" gereğine değinilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; dava konusu taşınmazın orman vasfında tapuda kayıtlı 320 parsel içinde kaldığı, Orman bilirkişisi tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğunun belirtildiği,

Kadastro Mahkemesinin 1984/142 Esas, 1990/89 Karar sayılı kararının güçlü delil teşkil ettiği ve keşif sonrası düzenlenen orman bilirkişi raporunda da taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu belirtildiği ve dava konusu taşınmazın belirlenen değeri üzerinden harç tamamlanmadığı gerekçesi ile davanın reddine Karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T uyarınca 3.400,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak kendisini vekil ile temsil ettiren davalılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına,

bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.