Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/4047 K.2025/546

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede; 766 sayılı Tapulama Kanunu gereğince 1984 yılında yapılan tesis kadastrosu, 6831 sayılı Orman Kanunu’na (6831 sayılı Kanun) göre yapılıp 15.10.1996 tarihinde ilan edilen orman kadastrosu ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) Geçici 8 inci maddesine göre 2020 yılında yapılan Kadastro çalışmaları bulunmakta olup, 3402 sayılı Kanun'un Geçici 8 inci maddesine göre yapılan kadastro çalışmasında dava konusu İzmir ili Ödemiş ilçesi ... Mahallesi 195 ada 10 parsel sayılı taşınmaz davalı adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu Ödemiş ilçesi ...

Mahallesi, 195 ada 10 parsel sayılı taşınmazın yapılan kadastro çalışmalarında davalı adına tespit gördüğünü, dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan olduğunu ve Hazine adına tescil edilmesi gerektiğini, 3402 sayılı Kanun'un 22 nci maddesi gereğince "Evvelce tespit, tescil veya sınırlandırma suretiyle kadastro veya tapulaması yapılmış olan yerlerin yeniden kadastrosu yapılamaz" hükmünün yer aldığını, öncelikle dava konusu taşınmazın orman olup olmadığının araştırılması gerektiğini, davalı lehine zilyetlik şartlarının oluşmadığını, Kadastro Biriminin tespitinin hatalı olduğunu belirterek,

dava konusu taşınmazın davalı adına yapılan kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın Hazine adına tespit ve tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; dava konusu nizalı taşınmazın 1959 yılı basımı en eski tarihli memleket haritasında üzerinde çalılık rumuzu bulunan yeşil renkli alanlar içinde kaldığı, 1957 yılı hava fotoğraflarında üzerinde kapalılık teşkil eden ağaç ve küçük bitki formları bulunan koyu renkli orman alanı vasfında olduğu, orman amenajman haritasında BM rumuzlu bozuk meşe alanlarında kaldığı, doğal arazi meylinin % 12 den fazla olup toprak muhafaza karakteri taşıdığının bilirkişi raporunda belirtildiği,

bilirkişi ortak raporunda belirtilen bu hususlar dikkate alındığında, nizalı taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu kanaatine varıldığı, taşınmazın orman bitki örtüsü kaldırılsa bile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile iktisabı mümkün olmayan orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile; davaya konu taşınmaz olan İzmir ili Ödemiş ilçesi ...

Mahallesi, 195 ada 10 parselin kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın orman niteliği ile Hazine adına tespit ve tesciline karar verilmiş; hükme karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince.

Mahkemece yapılan keşfe katılan teknik bilirkişi heyeti tarafından müştereken düzenlenen bilimsel ve teknik veriler içeren, denetime elverişli bilirkişi raporu ile, dava konusu 195 ada 10 parsel sayılı taşınmazın 6831 sayılı Kanun'un 1 inci maddesinde tanımlanan orman sayılan yerlerden olduğunun tespit edilmesi karşısında, Mahkemece dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile,

orman vasfı ile Hazine adına tespit ve tesciline karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, davalı vekilinin tüm istinaf itirazlarının, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b/1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı, dava konusu taşınmazın kadimden beri çekişmesiz ve aralıksız olarak önceleri müvekkilinin murisleri, murislerinin vefatından sonra müvekkili tarafından nizasız ve fasılasız tasarruf ve zilyet edinildiği, halen de müvekkili tarafından zilyet ve tasarruf edildiği,

İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz istemine ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.