Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/4123 K.2025/6677

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine ve Kadastro Müdürlüğü vekili ile davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 22/2-a maddesi gereğince yapılan uygulama kadastrosu sırasında, Antalya ili Manavgat ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan ve tapuda ... adına kayıtlı bulunan eski 298 parsel sayılı, 5.920 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz; 120 ada 6 parsel numarasıyla ve 5.353,11 metrekare yüzölçümlü olarak; ... ve müşterekleri adına tapuda kayıtlı bulunan eski 297 parsel sayılı, 1.280 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz 120 ada 8 parsel numarasıyla ve 2.053,70 metrekare yüzölçümlü olarak; ... ve müşterekleri adına tapuda kayıtlı bulunan eski 292 parsel sayılı, 5.010 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise 120 ada 5 parsel numarasıyla ve 5.162,62 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; uygulama kadastrosu sırasında müvekkiline ait taşınmazın yüzölçümünün eksik belirlendiği ve eksikliğin davalılara ait taşınmazlardan kaynaklandığını ileri sürerek yüzölçümü eksikliğinin giderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; "keşif, bilirkişi raporu ve kadastro paftasının zemine uygulanmasına göre davacıya ait 120 ada 6 (eski 298) parsel ile davalıya ait 120 ada 8 (eski 297) parselin ortak sınırında kadim taş duvar bulunduğu, tapulama sırasında 283 ve 294 numaralı köşe noktalarının düz hat olarak ölçülmesi nedeniyle pafta zemin uyumsuzluğu oluştuğu, sınırın kavisli taş duvar esas alınarak belirlenmesi gerektiği, bu durumda (A), (A1) ve (A2) ile gösterilen kesimlerin 120 ada 8 parsel içinde;

diğer sınırlarda tesis kadastrosu sınırlarına uyulması gerektiği gerekçesiyle (B), (C), (E) ve (G) ile gösterilen kesimlerin 120 ada 6 parsel içine alınmasına" karar verilmiş; söz konusu hükme karşı davalı Hazine ve Kadastro Müdürlüğü vekili, davalı ... ve ... ve davacı ... vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine,

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince "gerek kaldırma kararı öncesinde sunulan 26.11.2019 tarihli bilirkişi raporu ekindeki krokide ve gerekse 08.01.2022 tarihli bilirkişi kurulu raporu ekindeki krokide (B) ve (C) harfleriyle gösterilen kısımlar ile 08.01.2022 tarihli bilirkişi kurulu raporu ekindeki krokide (E) harfiyle gösterilen kısmın, davacının parseline bitişik bulunan ve davacının parseline dahil edilmesi gerektiği belirlenerek hükmün 2 nolu bendinde 120 ada 6 parsele eklenmelerine karar verildiği ve bu kararın yerinde olduğu halde,

bu kez hükmün 3 nolu bendinde hatalı değerlendirmeyle haklarında görevsizlik kararı verilmesi isabetsiz olduğu gibi, yine 26.11.2019 tarihli rapor ekindeki krokide (D) harfiyle gösterilen kısmın zaten davacıya ait 120 ada 6 nolu parsel içerisinde kaldığı halde bu kısım hakkında görevsizlik kararı verilerek davacı vekilinin istinaf başvuru dilekçesinde de belirtildiği üzere birbiriyle çelişkili hüküm bentleri oluşturulmasının da doğru olmadığı" gerekçesiyle davalılar Hazine ve Kadastro Müdürlüğü vekilinin ve davalılar ... ve ...'ın istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b.1 maddesi

uyarınca esastan reddine, davacı ... vekilinin istinaf başvurularının kabulüne ve Manavgat Kadastro Mahkemesinin 24.02.2022 tarihli ve 2021/28 Esas, 2022/18 Karar sayılı kararının 6100 sayılı Kanun'un 353/(1)-b.2

maddesi uyarınca kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Hazine ve Kadastro Müdürlüğü vekili ile davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 sayılı Kanun’un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine ve Kadastro Müdürlüğü vekili ile davacı ... vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.