Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/4140 K.2025/11932

Sanıkların müşterek müdafileri tarafından sanık ... adına da temyiz isteminde bulunulmuş ise de; sanık ... 06.05.2022 havale tarihli dilekçe ile temyiz isteminden vazgeçtiğinden katılan ... İdaresi vekili, sanıklar ... ve ... müdafiin temyiz istemlerine hasren yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dairemizin 09.02.2021 tarihli ve 2018/4430 Esas, 2021/1982 Karar sayılı ilâmı ile mahkemenin 30.03.2015 tarihli hükmünde yer alan suçta kullanılan nakil aracının iadesine ilişkin kararın onanmak suretiyle kesinleştiği, 22.04.2022 tarihli hükümde bu nedenle nakil aracı hakkında mahkemece bir karar verilmediği anlaşılmakla; ortada nakil aracına ilişkin incelenecek bir karar bulunmadığından katılan ... İdaresi vekilinin nakil aracı müsaderesine yönelik temyiz istemi inceleme dışı bırakılmıştır.

Sanıklardan ...'a 09.02.2022 tarihli talimat duruşmasında sanığa ödeme halinde yapılacak indirim oranı 1/2 olarak belirtilmek suretiyle, süre sınırı da konulmadan usulünce etkin pişmanlık ihtaratı yapıldığı, sanıklar ... ve ... yönünden ise Dairemizce benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.12.2023 tarihli ve 2023/7-229 Esas, 2023/650 Karar, 17.01.2024 tarihli ve 2023/7-302 Esas, 2024/7 Karar sayılı kararları doğrultusunda; etkin pişmanlık ihtarı yapılan sanıkların, kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarı ödeme imkanlarının bulunmadığını ya da ödeme yapmayacaklarını beyan etmeleri ve ödeme iradesinde bulunmamaları karşısında, sanıkların yanıltılmış sayılamayacağı cihetle, Tebliğname'de belirtilen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların, toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan ... İdaresi vekili, sanıklar ... ve ... müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

1.Sanık ... hakkında kısa süreli olmayan erteli hapis cezasına hükmedildiği halde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53/3. maddesinin "Mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ya da koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz. Mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ya da koşullu salıverilen hükümlü hakkında birinci fıkranın (e) bendinde söz konusu edilen hak yoksunluğunun uygulanmamasına karar verilebilir" amir hükmü dikkate alınarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2.Hakkında hükmedilen hapis cezası ertelenen sanık ... hakkındaki hükümde 5237 sayılı Kanun'un 51/8. maddesi gereğince denetim süresinin iyi halli olarak geçirilmesi halinde cezanın infaz edilmiş sayılacağı ihtarının yapılmaması,

3.Yargılama giderlerinin sanıklardan eşit olarak tahsiline hükmedilmesi gerekirken payları oranında tahsiline hükmedilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle, katılan ...

İdaresi vekili, sanıklar ... ve ... müdafiin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, sanık ... hakkındaki hükmün hak yoksunluklarına ilişkin paragrafının hükümden çıkartılarak yerine gelmek üzere hükme "24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek,

5237 sayılı Kanun'un 53/1-2-3. madde ve fıkralarının (53. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi hariç) tatbikine, 5237 sayılı Kanun'un 53/3. maddesi uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlık yetkileri bakımından uygulanmasına yer olmadığına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya