Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/4728 K.2025/6220

Taraflar arasındaki 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 2/B maddesi gereğince yapılan çalışmaların hükümsüz olduğunun tespiti ve taşınmazların orman vasfı ile tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı Orman İdaresi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Orman İdaresi vekili tarafından duruşma talepli olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, duruşma istemi değerden reddedilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Orman İdaresi vekili dava dilekçesinde özetle; İstanbul ili Beykoz ilçesi ... köyünde 1939 yılında 3116 sayılı Orman Kanunu'na (3116 sayılı Kanun)

göre orman tahdidi yapılarak kesinleştiğini, 1974 yılında 1744 sayılı 6831 sayılı Kanun'un Bazı Maddelerinin Değiştirilmesine ve Bu Kanuna 3. Ek Madde ile Bir Geçici Madde Eklenmesine Dair Kanun (1744 sayılı Kanun)

ile değişik 2. madde uygulamaları yapıldığını ancak itirazlara karşı yapılan komisyon çalışmaları sonuçlandırılıp ilan edilmediğinden bu çalışmaların geçerlilik kazanmadığını, daha sonra 1988 yılında dava konusu edilen 3302 sayılı 31.08.1956 tarihli ve 6831 sayılı Orman Kanun'unda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (3302 sayılı Kanun)

ile değişik 2/B madde uygulamasının 94 nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından yapılarak 19.04.1990 tarihinde ilan edildiğini, bu çalışmalar sırasında ... köyünde hatalı çalışmalar yapılarak halen orman niteliği taşıyan yerlerin orman dışına çıkarıldığının tespit edildiğini, bu işlemleri yapan memurlar hakkında bulunulan suç duyurusu neticesinde yapılan soruşturmayla ilgili olarak zamanaşımı nedeniyle takipsizlik kararı verildiğini, müfettişler tarafından düzenlenen 03.01.2001 tarihli ve 14-1 inceleme raporu ile;

"... köyünde yapılan 2/B uygulamalarının hatalı yapıldığının, 1987 yılında dahi orman vasfında olan alanların 2/B uygulaması ile orman sınırı dışına çıkarıldığının, tutanaklardaki sınır tariflerinin detaylı olarak yazılmadığı ve röperlenmediğinin, kesinleşen sınırların ölçümlerinin hatalı olması ve yanlış değerlendirilmesi sonucu 1982 yılında orman vasfında olan alanların orman sınırı dışına çıkarıldığının, buna göre ...

Köyünde hatalı yapılan 2/B uygulamalarının yok hükmünde sayılması gerektiğinin" tespit edildiğini, İdareleri tarafından Beykoz ilçesi ... köyünde 1990 yılında hatalı yapılan 2/B uygulamalarının yok hükmünde sayılması için hasımsız olarak açtıkları dava neticesinde Beykoz 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/15 Esas, 2002/527 Karar sayılı 02.10.2002 tarihli kararıyla, davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verildiğini, bu kararın taraflarınca temyiz edilmesi sonucunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 2008/13587 Esas ve 2009/1043 Karar sayılı ilamıyla onanmasına karar verildiğini ancak onama ilamında;

"orman kadastro komisyonu üyelerinin görevlerini kötüye kullanarak yada kendilerine verilen görevlerin dışına çıkarak yaptıkları işlemler hukuk ve ceza davalarına konu olmuşsa bu kişiler tarafından yapılan işlemler yok hükmünde sayılacağından yönetim tarafından her hangi bir süreye bağlı kalmaksızın işlemlerin iptali için dava açılabilir ise de böyle bir dava hasımsız görülemez.

Mevcut kanun ve yönetmeliklere göre aykırı yapılan işlem ve çalışmalar kim yada kimlerin hukukunu yada hakkını etkiliyor ise bu konudaki iptal davalarında husumetin o kişilere yöneltilmesi gerekir." şeklinde gerekçe bulunduğunu, 5831 sayılı Tapu Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (5831 sayılı Kanun)

ile 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) eklenen ek madde 10'da; orman sınırları dışına çıkarılan yerlerin çıkarma işleminin kesinleştiği tarihten itibaren kazandırıcı zamanaşımı yoluyla iktisap edilemeyeceğine dair hüküm bulunduğunu, bu nedenle davanın hak sahibi olan Hazine aleyhine açıldığını, ... köyünün dava konusu 2/B çalışması 1990 yılında yapıldıktan sonra ... köyü ve ... olarak ikiye ayrıldığını,

dilekçeleri ekinde sunulan 1982 yılı hava fotoğrafları ve müfettiş raporu eki olan 1987 yılı menşeli ortofoto haritalarına göre İstanbul ili Beykoz ilçesi ... ve ... köylerinde orman olduğu halde hatalı 2/B çalışmalarına konu edilen tüm parsellerin dilekçelerinde yazılı olduğunu beyan ederek, hatalı 2/B çalışmalarına konu edilen bu parsellerin 2/B çalışmalarının yok hükmünde sayılmasına, taşınmazların vasfının orman olarak düzeltilmesine,

tapu kayıtlarına konan şagil şerhlerinin terkinine, üzerlerine ihtiyati tedbir konulmasına karar verilmesi talep edilmiş, İlk Derece Mahkemesince davanın kaydedildiği Beykoz 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/401 Esas sayılı dosyasınında verilen tefrik kararı üzerine temyize konu dava dosyasının 1 31... , 2, 3, 45, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15,16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 25... parsel sayılı taşınmazlara yönelik dava kaydedilmiştir.

Dava konusu taşınmazlar, 2010 yılında yapılan kullanım kadastrosu sırasında kullanıcıları tespit edilerek Hazine adına tespit edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince; davacının davasının reddine, tapu kayıtlarında eylemli orman vasfında olduğuna dair kayıt bulunan 1 31... , 23... nolu parsellerdeki kaydın aynen devamına karar verilmiş; hükmün, davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesince; "uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazların 19.04.1990 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde uygulamasında 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışarısında çıkarılan yerde kaldığı,

Orman İdaresinin bu çalışmalara karşı süresinde itiraz edilmediği ve Orman İdaresinin dava açtığı tarihte 2/B maddesi uygulamasına itiraz süresinin dolduğu ve çalışmaların kesinleştiği ve mahallinde yapılan keşif sonucu dosyaya ibraz edilen orman bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazların ev, bahçe, meyve bahçesi, fındıklık olarak kullanıldığı, taşınmazlar üzerinde orman ağacının bulunmadığı, 2007 ortofoto görüntüsünde de benzer durumun söz konusu olduğunun anlaşıldığı, dava konusu taşınmazlarda 1 31... , 11, 12, 13, 19, 20, 22, 23, 25... parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitlerinde beyanlar hanesinde orman şerhi bulunduğu,

bu parsellere yönelik Beykoz Kadastro Mahkemesinde yapılan yargılamalar sonucunda verilen kararların tapuda infaz edildiği ve halen bazı parsellerde orman şerhinin devam ettiği, bu nedenle davacı Orman İdaresi tarafından zaten eylemli orman şerhi bulunan tapu kayıtlarına yönelik tekrar dava açmasında hukuki yararı bulunmadığı, davacının talebinin 3302 sayılı Kanuna göre yapılan 2/B çalışmasının yok hükmünde sayılmasına karar verilmesi olduğu, aynı nevide Beykoz 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/615 E - 2015/389 K sayılı kararının davacı idare tarafından temyiz edilmesi üzerine,

Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 2015/17038 Esas, 2017/4657 Karar sayılı 29.05.2017 tarihli kararında da belirtildiği gibi 2/B'ye çıkarma işleminin kesinleştiği ve hak düşürücü sürenin geçtiği, diğer dava konusu taşınmazların ise dava tarihi itibariyle eylemli orman olmadığı" gerekçeleri ile davacı orman idaresi vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı Orman İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı Orman İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.