Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/5994 K.2025/2677

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil (orman iddiasına dayalı) davasında yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Yalova ili Merkez ilçesi Kurtköy Mahallesi 139 ada 7 parsel sayılı taşınmaz öncesi itibari ile ve eylemli hali ile orman olduğunu, taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı veya diğer yollar ile özel mülkiyete konu oluşturmasının hukuken mümkün olmadığını belirterek, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile orman vasfı ile Hazine adına tespit ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taşınmazın kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları dışında kaldığı ve bu haliyle orman sayılmayan yer olduğu, davacı idare vekilince 139 ada 1 parselin tahsis işleminin tamamlanması halinde dava konusu parselin de orman parseli içerisinde kalacağı ve dört yönden orman sınırları içinde olacağı şeklinde itirazda bulunulmuş ise de sözü edilen parselin henüz orman vasfını kazanmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; çekişmeli taşınmazın yörede yapılan orman kadastrosu sırasında tahdit dışında bırakıldığı, bunun dışında taşınmazın orman niteliğinde olduğuna dair başkaca bir delil de bulunmadığı belirtilerek mahkemece davanın reddine karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir husus bulunmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş.

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.