Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/1245 K.2025/3655

Taraflar arasında görülen kadastro tespitine itiraz davasında yapılan yargılama sonunda ... Kadastro Mahkemesinin davanın reddine, taşınmazın tespit gibi tesciline ilişkin kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Kadastro sırasında, ... ili ... Mahallesinde 2020 yılında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) Geçici 8. maddesi gereğince kadastro tespit çalışması yapıldığı, bu çalışmalar sonunda; dava konusu 164 ada 21 parselin, 10.733,55 metrekare yüzölçümünde, çalılık niteliğinde, belgesizden, Hazine adına tespit edildiği, kadastro çalışma sonuçları ve tutanakların 27.05.2021 ila 28.06.2021 tarihlerinde askı ilana çıkarıldığı ve davacı vekili tarafından askı ilan süresi içinde Kadastro Mahkemesine dava açıldığından kesinleşmediği anlaşılmıştır.

Davacı vekili dava dilekçesinde, ... ili ... Mahallesinde 3402 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi kapsamında yapılan kadastro çalışmalarında ... Mahallesinde bulunan ve müvekkilinin zilyetliğinde olan, içerisinde 30 metrekarelik yapı bulunan tarla niteliğindeki 164 ada 21 nolu parselin Hazine adına tescil edildiğini, taşınmaz üzerindeki yapının davacının kayınbabası ve ailesi tarafından inşa edilerek uzun süre kullanıldığını, bu yapının davacının kayınbabası tarafından 1983 imar affında yapılan bir ev olduğundan ... ili ... Mahallesi 164 ada 21 parselde kayıtlı taşınmazın davacı adına tespit ve tescilini istemiş, davalılar vekilleri davanın reddini savunmuşlardır.

Dava, 3402 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro tespitine itiraz istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda.

1954 yılındaki tapulama çalışmalarında tepe vasfıyla tescil harici bırakılan dava konusu 164 ada 21 parsel sayılı taşınmazın eğimi %12 den fazla makilik alanlardan olduğu, orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan yerlerden olduğu, günümüze kadar tarımsal faaliyetlerde kullanılmadığı, sadece hayvan otlatıldığından orman niteliğinde ve zilyetlikle edinilemeyecek yerlerden olduğundan mülkiyet edinme şartlarının gerçekleşmemesi nedeniyle davanın reddine, tespit maliki Hazine olduğundan Kadastro Müdürlüğüne husumet düşmeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine, ... ili ...

Mahallesi 164 ada 21 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin tapuya kadastro tutanağındaki tespit gibi tesciline, Kadastro Müdürlüğü aleyhine açılan davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiş; kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, 3402 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi gereğince yapılan kadastro tespitinde çalılık niteliği ile davalı Hazine adına tespiti yapılan taşınmazın keşif günü 3-4 metre boyunda 40-50 yaşlarında pırnal meşesiyle kaplı olduğu, öncesinde de taşınmazın üzerinde maki, kızılçam ve orman örtüsü bulunduğu, imar ihyasının yapılmadığı,

uzun zamandan beri tarımsal amaçla kullanılmadığı, uzun süre toprak işlemesi yapılmadığı, üzerinde ekili, dikili kültür bitkisi bulunmayan taşınmaz üzerinde ekonomik amaca uygun zilyetliğin bulunmadığı, orman ve su rejimi açısından toprak muhafaza karakteri taşıyan makilik yerlerden olduğu, buna göre orman sayılan yerlerden olan taşınmaz üzerinde davacı lehine mülkiyet edinme şartlarının gerçekleşmediği anlaşıldığından,

davanın davalı ... yönünden husumet nedeniyle, davalı tespit maliki Hazine yönünden esastan reddine karar verilmesi isabetli olduğundan istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.