Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/1324 K.2025/5595

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Kadastro sırasında, dava konusu ... ili ... ilçesi ... köyü 190 parsel sayılı taşınmaz 58 tahrir no.lu vergi kaydı ve Mart 98 yoklama 1 no 8 sayfa sayılı tapu kaydına istinaden 4.990 m² yüzölçümüyle tarla vasfıyla 29.08.1955 tarihinde ... adına tespit edilmiştir. Bu tespite davacılar Orman İdaresi, ... ve ... itiraz etmişlerdir.

Davacı ... İdaresi vekili itiraz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın orman olduğundan bahisle kadastro tespitine itiraz etmiştir.

... Gezici Arazi Kadastro Mahkemesince yapılan yargılama sonucu; "... Orman İşletme Müdürlüğünün 13.08.1958 tarihli ve 4501/1568 sayılı yazıları ile dava konusu yere ait itirazdan vazgeçtiği, diğer davacıların da itirazlarından vazgeçtikleri" belirtilerek, vazgeçme sebebiyle davanın reddine, taşınmazın tespit gibi aynen tesciline karar verilmiş; bu karar davacı ... İdaresince 13.06.2014 tarihinde, kararda belirtilen ... Orman İşletme Müdürlüğünün 13.08.1958 tarihli ve 4501/1568 sayılı vazgeçmeye ilişkin bir yazısının bulunmadığı belirtilerek temyiz edilmiştir.

Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesi'nin 2014/10018 Esas ve 2015/5613 Karar sayılı ilamıyla; "dosya kapsamında, kararda belirtilen ... Orman İşletme Müdürlüğünün 13.08.1958 tarihli ve 4501/1568 sayılı vazgeçmeye ilişkin bir yazısının bulunmadığı, usulünce orman araştırması yapılarak tarafların gösterecekleri deliller ile İlk Derece Mahkemesince re'sen lüzum görülen diğer deliller toplandıktan sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; "orman bilirkişi raporuna göre taşınmazın memleket haritası, amenajman planı ve hava fotoğrafı verilerine göre ziraat alanında kaldığı ve orman sayılmayan alanlardan olduğu, ziraat bilirkişisi raporuna göre de taşınmazın kuru tarım arazisi olarak değerlendirilebileceği, taşınmazın 3116, 47 85... sayılı Kanunlar karşısındaki durumları ve sair tüm vasıfları itibariyle orman niteliğini taşımadığı,

davalılar yararına kazandırıcı zaman aşımı ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği, davacı tarafın iddiasının yersiz olduğu" gerekçesiyle davanın reddine, davaya konu 190 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline, 03.07.1959 tarihli ve 1956/197 Esas, 1959/779 Karar sayılı hükmü temyiz etmeyerek haklarında verilen hüküm kesinleşen diğer davacılar hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Davacı ... İdaresi vekili temyiz dilekçesinde özetle; fen ve ziraat bilirkişi raporlarında evveliyatının orman olduğunun görüleceğini, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulmasının usul ve kanuna aykırı olduğunu açıklayarak, kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına,

bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesinin 2. fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428. maddesi ile 439. maddesinin 2. fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar, usul ve kanuna uygun olup davacı ...

İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.