Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/1346 K.2025/3628

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde özetle; ... Mahallesi 132 ada 49 parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmalarında 5.396,94 metrekare yüzölçümüyle ve meyvelik vasfıyla ... adına tespit edildiğini ve tespit maliki tarafından daha sonradan tapuda yapılan satış işlemi neticesinde dava konusu taşınmazın tapuda davalı ... adına kayıtlı olduğunu, taşınmazın orman vasfında olduğunu, kızılçam ağaçlarıyla kaplı olduğunu ve bitişiğinde bulunan ağaçlarla aynı çap, boy ve özelliklere sahip olduğunu, ormanların hiçbir şekilde özel mülke konu edilemeyeceğini belirterek, taşınmazın tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; "... 1956 ve 1968 yılı çekimli hava fotoğrafları incelemesine göre, 132 ada 49 nolu taşınmazın tamamının orman sayılan yer olduğu, davacı idare tarafından açılan davanın süresinde olduğu ..." gerekçesi ile davanın kabulüne ve dava konusu taşınmazın orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hükmün, davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; "...

1956 ve 1968 yıllarına ait hava fotoğraflarında dava konusu taşınmazın, bitişiğinde bulunan 26 no.lu devlet ormanı vasfındaki parselle aynı vasıf ve karakter içinde bulunduğu ve orman parselinin devamı halinde olduğu, 1968 yılı sonrasında dava konusu taşınmazın dereye dayalı doğu bölümünden açılarak tarlaya dönüştürülmeye başlandığı, evveliyatının orman olduğu ..." gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.