Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/1632 K.2025/4780

Taraflar arasında görülen orman kadastrosuna itiraz davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuş, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiş, İlk Derece Mahkemesi kararı davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Orman Kanunu (3116 Sayılı Kanun) hükümlerine göre yapılıp 1949 yılında keşinleşen orman kadastrosu, 1951 yılında 5653 sayılı Orman Kanununun Bazı Maddelerinin Değiştirilmesine ve Bu Kanuna Bazı Maddelerin Eklenmesine Dair Kanuna göre makiye ayırma işlemi, 01.02.2013 tarihinde 30 gün süre ile ilan edilip eldeki dava nedeniyle kesinleşmeyen, evvelce sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu ve sınırlaması yapılmış ormanlarda aplikasyon ve 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B madde uygulaması, 1983 yılında kesinleşen arazi kadastrosu vardır.

2. Davacı ... İdaresi vekili, 01.03.2013 havale tarihli dava dilekçesi ile davalı gerçek kişi adına tapuda kayıtlı olan Yalova ili, ... ilçesi, ... köyü 507 parsel sayılı taşınmazın 3116 sayılı Kanun'a göre yapılan orman kadastrosu sonucu kesinleşen orman sınırları içinde olduğu halde, 2013 yılında 56 numaralı Orman Kadastro Komisyonu tarafından yapılan orman kadastro çalışması sonucunda orman sınırı dışında bırakıldığını, eylemli orman niteliğinde olduğunu belirterek, taşınmazın orman sınırı içine alınmasına, davalı adına olan tapu kaydının iptaline ve elatmanın önlenmesine karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

II. CEVAP

1. Davalı ..., çekişmeli taşınmazın orman vasfında olmadığını ve uzun yıllardır kendisi tarafından tarla vasfıyla kullanıldığını, üzerindeki ağaçların ise kendisine ait olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. 2. Davalı ... Bakanlığı, açılan davayı kabul etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 27.03.2019 tarihli ve 2018/20 Esas, 2019/19 Karar sayılı kararıyla; çekişmeli 507 (yeni 341 ada 194) parsel sayılı taşınmazın 56 No.lu Orman Kadastro Komisyonunca taşınmazın tamamının orman dışına çıkartılmasına ilişkin orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamasının iptali ile dava konusu taşınmazın tamamının orman sınırı içine alınmasına karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesi kararının davalı gerçek kişi tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 09.10.2023 tarihli ve 2021/12389 Esas, 2023/5033 Karar sayılı kararıyla; “dava konusu taşınmazın tamamının tevzi tapusu kapsamında kaldığı ve maki komisyonunca 5653 sayılı Kanun'a göre belirlenip 4753 sayılı Kanun gereğince tapuya bağlandığı sabit olduğundan, tapuya güven ilkesi ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 22.03.1996 tarihli ve 1993/5 Esas, 1996/1 Karar sayılı içtihadı uyarınca davanın reddine karar verilmesi gerekirken, aksi düşünceyle yanılgılı değerlendirme sonucu kabul kararı verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğu” gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı ... İdaresi vekili temyiz dilekçesinde, İlk Derece Mahkemesinin kararının eksik incelemeye dayalı olarak verildiğini, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğunu beyan ederek hükmün bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, orman kadastrosuna itiraz istemine ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına,

bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre,

İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR