Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/1967 K.2025/4945

Taraflar arasında görülen tapu iptale ve tescil davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı ... İdaresi vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Kocaeli ili ... ilçesi ... Mahallesi ... mevkinde bulunan çekişmeli 114 ada 22 parsel sayılı 206 m² yüzölçümündeki taşınmaz, tapuda davalı ... adına kayıtlı olup, davacı ... İdaresi dava dilekçesinde özetle. Kocaeli ili ... ilçesi ...

Mahallesi ... mevkinde özel orman statüsündeki (I), (II), (III), (IV) ve (V) no.lu (3478), (3479), (3480), (3481) ve (3482) parseller üzerinde bulunan 114 ada 22 parsel sayılı taşınmazın Devlet ormanı olduğunu belirterek; özel orman olarak sınırlandırma işleminin ve tapu kaydının iptali ile Devlet ormanı vasfıyla Hazine adına tesciline ve müdahalenin önlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince dava konusu taşınmazın özel orman olarak sınırlandırma işleminin ve tapu kaydının iptali ile Devlet ormanı vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline, elatmanın önlenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince yapılan temyiz incelemesi sonucu 06.05.2019 tarihli ve 2019/410 Esas, 2019/3132 Karar sayılı ilamı ile karar “Dava konusu taşınmazın kök parseli olduğu anlaşılan 381 sayılı parselin 1964 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında dava dışı ... adına tespit edildiği, Orman İdaresinin komisyona itiraz ettiği, komisyonca itirazın kabulü ile taşınmazın tapulama dışı orman olarak bırakılmasına karar verildiği,

tespit maliki ...'ın itirazı üzerine Tapulama Mahkemesince yapılan yargılama sonucu, Mahkemenin 1980/148 Esas, 1983/568 Karar sayılı kararıyla taşınmazın tespit maliki ... mirasçıları adına tesciline karar verildiği ve bu kararın 20.01.1986 tarihinde kesinleştiği, 381 parselin 1987 yılında yapılan şuyulandırma ile 114 ada 1 parsel olarak 7183 m² yüzölçümü ve arsa niteliğiyle ve daha sonra 1988 yılında yapılan ifraz ile oluşan dava konusu 114 ada 22 parselin ise 206 m² yüzölçümüyle aynı kişiler adına tescil edildiği, davalının ise taşınmazı 1996 yılında satın alma yoluyla edindiği anlaşılmıştır.

Dava konusu parsel, Orman İdaresinin de taraf olduğu Kocaeli Tapulama Hakimliğinin 1980/148 Esas, 1983/568 Karar sayılı dosyasında yapılan yargılama sonucu hükmen kişiler adına tescil edilen 381 parselin yapılan şuyulandırma, ifrazı sonucu oluştuğu ve satış işlemi sonucu davalıya geçtiğine göre, Kocaeli Tapulama Hakimliğinin 1980/148 Esas, 1983/568 Karar sayılı kararının, iş bu davada taraf olan Orman İdaresini bağlayıcı nitelikte olduğu gözetilerek davanın reddi gerektiği halde yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesinin doğru görülmediği belirtilerek" bozulmuştur.

Bunun üzerine davacı ... İdaresince karar düzeltme isteminde bulunulmuş olup Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 04.02.2021 tarihli ve 2020/8691 Esas, 2021/732 Karar sayılı ilamı ile "...Bozma kararında, çekişmeli 114 ada 22 sayılı parselin Orman İdaresinin de taraf olduğu 381 sayılı parselin yapılan şuyulandırma ve ifrazı ile oluştuğu ve Kocaeli Tapulama Hakimliğinin kararının, iş bu davada taraf olan Orman İdaresini bağlayacağı ve bu sebeple kararın bozulması gerektiği belirtilmiş ise de, çekişmeli 114 ada 22 sayılı parselin 381 sayılı parsel ile aynı yeri kapsayıp kapsamadığı araştırılmadan karar verilmiştir.

Mahkemece, yukarıda belirtilen ve Orman İdaresi ile ... arasında görülen Kocaeli Tapulama Hakimliğinin 1980/148 Esas, 1983/568 Karar sayılı kesinleşen kararına dair dosya getirtilerek uygulanmamış, imar uygulaması sonucu oluşan çekişmeli yer ile ilgili olarak imar paftası ile kesin hükme konu olan yerin konumu belirlenmeden yetersiz ve denetlenemeyen bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuştur.Eksik araştırma ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde Kocaeli Tapulama Hakimliğinin ilgili dosyası ile çekişmeli parsele ilişkin tüm imar evrakları getirtildikten sonra fen ve orman bilirkişilerden oluşturulacak bilirkişi kurulu vasıtasıyla keşif yapılarak Kocaeli Tapulama Hakimliğinin kararına konu yer ile imar paftası çakıştırılıp dava konusu parselin konumu net olarak belirlenmeli, çekişmeli parselin kesin hüküm kapsamında kalıp kalmadığı araştırılıp, kesin hüküm kapsamında kalıyor ise bu husus gözetilmeli,

kalmıyor ise Orman İdaresinin davası hakkında gerekli araştırma yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırı olduğundan..." açıklanarak Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 06.05.2019 tarihli ve 2019/410 Esas, 2019/3132 Karar sayılı bozma kararının kaldırılarak hükmün değişik gerekçeyle bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda taşınmazın kesin hükme konu yerde kalmadığı ve uzman orman bilirkişi raporuna göre orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile ... ilçesi ... Mahallesi 114 ada 22 parsel sayılı taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile Devlet ormanı vasfında Hazine adına tesciline, davacı ... İdaresinin el atmanın önlenmesi talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... İdaresi vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına,

bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Geçici 3. maddesinin 2. fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 428. maddesi ile 439. maddesinin 2. fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ...

İdaresi vekilinin tüm, davalı ... vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davacı ... İdaresinin el atmanın önlenmesi talebi yönünden davasının reddine karar verildiği halde 8. bentte vekalet ücretinin davacıdan alınarak kendisini vekille temsil ettirdiği anlaşılan davalıya verilmesi gerekirken, davalılardan alınarak davacıya verilmesine şeklinde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bu nedenle bozulması gerekir ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bozma nedeni yapılmamış ve hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.