Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/2072 K.2025/7558

Taraflar arasındaki 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B maddesi gereğince yapılan uygulamaların yok hükmünde sayılması istemine ilişkin davadan dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı Orman İdaresi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Orman İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Orman İdaresi vekili dava dilekçesinde özetle; İstanbul ili ... ilçesi .... Mahallesinde yapılan 2/B çalışmalarında 2/B alanına çıkarma işleminin hatalı yapıldığını bu nedenle yanlış yapılan 2/B çalışmalarının iptaline, dava konusu yerlerin orman olarak Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; toplanan deliller, kadastro tutanakları, tapu kayıt ve krokileri, hava fotoğrafları ve haritaları, yerinde yapılan keşif, alınan bilirkişi heyeti raporu ve itirazlar üzerine alınan ek raporlar ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu İstanbul ili ... ilçesi ...

1 84... , 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22... sayılı parseller orman olmadığından davanın reddine karar verilmiş; kararın, davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada, dava konusu taşınmazların kesinleşen orman tahdidi içinde iken, 19.04.1990 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde uygulamasında 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışarısına çıkarılan yerde kaldığı,

Orman İdaresince bu çalışmalara karşı süresinde itiraz edilmediği ve Orman İdaresinin dava açtığı tarihte 2/B maddesi uygulamasına itiraz süresinin dolduğu, çalışmaların kesinleştiği ve mahallinde yapılan keşif sonucu dosyaya ibraz edilen orman bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazların, ev ve bahçe olarak kullanıldığı, 2007 ortofoto görüntüsünde de benzer durumun söz konusu olduğu, taşınmazlar üzerinde dava tarihi itibariyle orman ağaçlarının bulunmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davacı Orman İdaresi vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve işbu karar, davacı Orman İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından, dava konusu taşınmazların bulunduğu yörede 3116 sayılı Kadastro Kanun hükümleri gereğince 1939 yılında yapılan orman tahdidi, 19.04.1990 tarihinde ilân edilerek kesinleşen 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde uygulaması ve 27.07.2010 tarihinde ilan edilen 3402 sayılı Kanunu'nun Ek 4. maddesine göre yapılan kullanım kadastrosu çalışmaları bulunmaktadır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı Orman İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.