Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/2184 K.2024/5849

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiş, kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davanın askı ilan süresi içinde açılmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmek üzere İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı tarafından temyizi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 30.01.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (3) üncü alt bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiş, ek karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

KARAR

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (3) üncü alt bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davacının temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 30.01.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin, yargı çevresi içinde bulunan İlk Derece Mahkemelerinin görev ve yetkisi hakkında verdikleri kararlar ile yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararları İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile dosyanın mahkemesine gönderilmesine ilişkin kararları 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin üç ve altı numaralı alt bentleri uyarınca kesin olup aynı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (g) bentleri uyarınca temyiz edilemez.

Bölge Adliye Mahkemesince, davada Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verildiğine göre, verilen karar kesin nitelikte olup temyiz edilemez.

Buna göre, temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen 30.01.2024 tarihli ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.