Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/3457 K.2025/4065

Taraflar arasındaki tapu taşınmazın kaydının beyanlar hanesine kullanıcı şerhi verilmesine ilişkin davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Kadastro sırasında... Köyü çalışma alanında bulunan 181 ada 62 parsel sayılı 906,70 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, devletin hüküm ve tasarrufu altından bulunan ve ekonomik yarar sağlanması mümkün yerlerden olduğu, 2005 yılından itibaren ... tarafından tarıma elverişli hale getirilerek tarla olarak kullanıldığı belirtilerek 3402 Sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 18. maddesine göre Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; ............. Köyü çalışma alanında bulunan 181 ada 62 parsel sayılı taşınmazın müvekkili olan davacının fiili kullanımında bulunduğunu ileri sürerek, davacı adına şerh verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; "dava konusu taşınmazda kullanım kadastrosu yapılmadığı, bu sebeple kullanıcı şerhi verilemeyeceği gibi bu konuda hukuki yararında bulunmadığı, ... lehine tapu kaydında bir şerh verilmediği, bu haliyle ... aleyhine davanın husumetten reddine ve Hazine aleyhine davanın usulden reddine" karar verilmiş; hükme karşı, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince, istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.