Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/3528 K.2024/7940

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosun itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 22/2-a maddesi uyarınca 2019 yılında yapılan uygulama kadastrosu sırasında, Ankara ili Çankaya ilçesi Karataş Mahallesi çalışma alanında bulunan, temyize konu edilen tapuda davacı adına kayıtlı bulunan eski 1021 parsel sayılı ve 5.620,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, yeni 140 ada 13 sayılı parsel olarak ve 4.845,70 metrekare yüzölçümüyle tespit edilmiştir.

Davacı vekili; dava konusu taşınmazın uygulama kadastrosunun hatalı yapıldığı iddiası ile tespite itiraz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda taşınmazdaki yüzölçüm eksilmenin özellikle güney sınırında bulunan Solak Yolu ile ilgili olduğu, bu yolun 1944 yılı ve diğer tüm hava fotoğraflarında ve memleket haritalarında görüldüğü ancak sınırlandırma hatası yapılarak yeterli detay noktaları ölçülmeden sadece bir kırık nokta (22 nolu nokta) ile gösterilmesinden kaynakladığı, güncelleme çalışmalarında da kanuna ve tekniğine uygun şekilde bu hataların giderildiği gerekçesi ile, davanın reddi ile,

dava konusu Ankara ili Çankaya ilçesi Karataş Mahallesi (eski 1021 parsel) yeni 140 ada 13 parsel nolu taşınmazın güncelleme tespiti gibi tesciline karar verilmiş olup; hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddi üzerine davacı vekilince bu kez temyiz yoluna başvurulmuştur.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.