Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/4494 K.2025/5592

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

... ... ili ... ilçesi ... Mahallesi tapulama çalışmaları 1953 yılında yapılmıştır. Dava konusu 1382 parsel 394 parselin ifrazı neticesinde oluştuğu, 1382 parselin imar neticesinde 2 13... ve 1512 parsellere gittiği, dava konusu yerin 1512 parsel içerisinde kaldığı, 394 parselin ise hükmen Hazine adına tescil edildiği, hükmün 18.02.2003 tarihinde kesinleştiği, 14.04.2004 tarihinde ifraz neticesinde 1382 parsele gittiği, 14.11.2008 tarihinde yapılan imar-ifraz neticesinde 2 13... ve 1512 parsellere gittiği, dava konusu yerin 241.261,74 m² yüzölçümlü tarla niteliğindeki taşınmaz içerisinde kaldığı anlaşılmıştır.

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle: Davalı Hazineye ait 1382 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının davacı tarafından nizasız fasılasız 30 senedir kullanıldığını belirterek, bu kısmın tapusunun iptali ile davacı adına tescil talep etmiştir.

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde özetle; taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; "...yapılan keşif ve bilirkişi raporlarına göre arazi meyilinin % 20-25 olduğu, gizli memleket haritasında çalılık alan olarak göründüğü, Orman Yönetiminin 11/12/20 09... sayılı yazı ekindeki evraka göre de orman niteliğinde olduğu toprak muhafaza karakteri taşıdığı, Hazineye ait tapulu yerin zilyetlikle iktisap edilemeyeceği, kaldı ki; kök parsel 394 olup mahkeme kararı ile Hazine adına tescil edildiği,

ifrazla 1382 ve ondan sonra 1512 sayılı parsel olduğu..." gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesi'nin 07.09.2020 tarihli ve 2020/624 Esas, 2020/2671 Karar sayılı kararıyla; "...Mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm kurmaya yeterli olmadığı, dava konusu taşınmazın ilk tespitin yapıldığı tarihten 20 yıl öncesine ait hava fotoğraflarındaki durumunun incelenmediğini, sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için;

her ne kadar dava konusu taşınmazın eğimi % 20-25 olup çalılık niteliğinde olsa da öncelikle mahkemece 1956 tarihli memleket haritasına dayanak ve tespit tarihinden geriye doğru 20 yıl öncesine ait hava fotoğrafları, bu hava fotoğraflarından yararlanılarak üretilen memleket haritaları ve varsa amenajman planı ve fotogrametri yöntemiyle kadastro çalışmalarına altlık olarak düzenlenen kadastro paftası ilgili yerlerden getirtilip, halen Tarım ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi,

bir fen elemanı marifetiyle mahallinde yapılacak inceleme ve keşifte, ... taşınmazlar ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazların öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiğinin belirlenmesi gerektiği..." gerekçesiyle bozulmuş, bozma sonrası Mahkemece yapılan yargılama neticesinde; "...dava konusu taşınmazın fen raporunda A ve B harfleriyle gösterildiği, dosya içerisinde bulunan 02.02.2023 tarihli orman bilirkişisi raporu ile davacı itirazları neticesinde farklı bir orman bilirkişisinden alınan 11.12.2023 tarihli orman bilirkişisi raporuna göre toprak yapısı bakımından nizalı yerlerin orman toprağı olduğu,

çevresi ile birlikte orman bütünlüğü sağladığı, eğimin yüksek olması nedeniyle maki alanlarının toprak muhafaza karakteri taşıdığı, 1956-1976-1995 tarihli memleket haritalarında nizalı yerlerin evveliyatının 'yapraklı maki ormanı' olduğu,

1952-1976-2010 tarihli hava fotoğrafları ve orto foto görüntüsüne göre yeknesak maki ormanının yavaş yavaş ortadan kaldırılarak yok edildiği ve netice olarak dava konusu edilen alanın ormanlık alan içerisinde kaldığından orman sayılan yerlerden olduğu anlaşılmış olup, öncesi orman olan taşınmazların imar ihya ve zilyetlikle kazanılmasının mümkün olmadığı..." gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına,

bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre,

İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.